Προσκυνηματικά

Πηγές Ειδήσεων

2009-02-21T21:48:00.002+02:00

89.5
http://www.pe912fm.com/ -> και στο menu το «ΕΙΔΗΣΕΙΣ»
Ενοριακά Νέα
Ρομφέα
RNN
Οικουμενικόν Πατριαρχείον
Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς
www.amen.gr

TV

2009-02-21T21:46:00.000+02:00

ΛΥΧΝΟΣ
4E

Ιερές Μονές

2009-02-21T21:43:00.001+02:00

Αγίασμα Αγίου Αθανασίου
Αγνούντος
Αμπελακιώτισσας Ναυπάκτου
Αναλήψεως Πρώτης Σερρών
Αρκαδίου
Βατοπέδι
Ιερές Μονές Άνθους Ορθοδοξίας <=
Κύκκου
Μέγα Σπήλαιο
Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου
Πρέβελης
Προδρόμου Στεμνίτσας
Σελίδα Εκκλησίας Ελλάδος
Σελίδα Πηγής Ζωής
Φανερωμένη Λευκάδος
Φιλοθέου Άγιον Όρος
Χιλανδαρίου
Χρυσοπηγή
- Ι.Μ. Αγίου Νικολάου Αναπαυσά

Ραδιόφωνο

2009-02-21T21:35:00.000+02:00

Εκκλησία της Ελλάδος
Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης
Πειραϊκή Εκκλησία
Λύχνος
Ορθόδοξη Μαρτυρία
Ράδιο Κιβωτός
Ι.Μ. Λαρίσης
Ράδιο Μαρτυρία
Ι.Μ. Λεμεσού
Λυδία η Φιλιππησία
Νεανικό Oρθόδοξο Κυκλαδίτικο Ραδιόφωνο

Ιερές Μητροπόλεις, Πατριαρχεία, Ναοί

2009-02-21T21:25:00.002+02:00

Οικουμενικόν Πατριαρχείον
Ιεροσολύμων
Εκκλησία της Ελλάδος
Αρχιεπισκοπή Κρήτης
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Σύνδεσμοι Εκκλησίας Ελλάδος
Θεσσαλονίκης
Πειραιώς
Αττικής
Πατρών
Μεσογαίας
Γλυφάδας
Δημητριάδος
ΕΔΕΣΣΗΣ ΠΕΛΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΜΩΠΙΑΣ
Σερβίων και Κοζάνης
Δράμας
Υδρας
Σύρου
Παροναξίας
Ζακύνθου και Στροφάδων
Αλεξανδρουπόλεως
ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟΥ
Σάμου
Φιλίππων Νεαπόλεως και Θάσου
ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Τραϊανούπολης
Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου
Κυδωνίας και Αποκορώνου
Πέτρας και Χερρονήσου
ΙΕΡΑΠΥΤΝΗΣ ΚΑΙ ΣΗΤΕΙΑΣ
Λεμεσού
Αγία Βαρβάρα Ιλίου
- ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΕΥΚΑΚΙΩΝ

Υλικό (Ομιλίες κτλ)

2009-02-21T21:23:00.000+02:00

Daily Greece
Παντοκράτωρ

Συγκεντρωτικές Σελίδες

2009-02-21T21:18:00.000+02:00

Ορθόδοξοι Ιστότοποι
http://www.xfd.gr/40C2132F.el.aspx
http://www.imfth.gr/links.htm
http://www.i-m-patron.gr/links.html
http://www.kivotoshelp.gr/Pages/Links.html
http://www.oodegr.com/oode/ord.htm
http://top.orthodoxos-christianismos.com/

Σελίδες Internet

2009-02-21T21:12:00.001+02:00

Αυγουστίνος Καντιώτης
1821
OrthPhoto.net
Άγιον Όρος
Άνθος Ορθοδοξίας
Αγιον Ορος
Αθέατα Περάσματα
Αναλόγιον
Αντίβαρο
Αντιαιρετικόν Εγκόλπιον
ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΥΠΕΡ Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.
Αποστολική Διακονία
Γωνιά
Δίκτυο 21
Διακονία Αποφυλακίσεως Απόρων
Διακονία Ασθενών
Διψώ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ
Ζωηφόρος
Η Αγία Γραφή
Η Αλλη Οψις
Θρησκευτικά
ΙΧΘΥΣ
Λειτουργικά Κείμενα
ΜΕΓΑΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ
Μυριόβιβλος
Νεκτάριος
Νεότητα
Ο Ρ Θ Ο ΔΟ Ξ Ι Α
Ο ΣΩΤΗΡ
Ονήσιμος
ΟΟΔΕ
Ορθοδοξία
ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Ορθρος
Ορθόδοξος Τύπος
Π.Ε.Γ.
Παναγία η Ιεροσολυμίτισσα
Πηγή Ζωής
Πηγή Ζωής --> ΑΝΑΝΕΩΣΕΙΣ
Ράδιο Λυδία
Στύλος Ορθοδοξίας
Συναξάριον Αγίου Νικοδήμου
Φλόγα
Φωνή Κυρίου
Χριστιανισμός
ΧΦΔ
ΧΦΕ

ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ 2008

Ο Άγιος Κωνσταντίνος στο Μαρούσι

2009-01-03T09:49:00.000+02:00

Ο Άγιος Χριστοφόρος στο Μαρούσι

2009-01-03T09:47:00.001+02:00

πλησίον του Ι.Ν. Αγίου Κοσμά του Αιτωλού.

Για τα Χριστούγεννα

2008-12-21T12:55:00.005+02:00

Το εκκλησάκι Άγιος Δημήτριος, στο Μαρούσι

2008-12-14T18:33:00.000+02:00

Το εκκλησάκι Ταξιάρχες στο Μαρούσι

2008-12-14T18:32:00.000+02:00

8 Δεκεμβρίου : Όσιος Παρθένιος ο Χίος

2008-12-08T20:37:00.003+02:00

Ο Άγιος που εορτάζει στις 8 Δεκεμβρίου,
προφητεύει και προειδοποιεί με θαυμαστή ακρίβεια
για το μεγάλο σεισμό που έγινε στη Χίο.

2 Δεκεμβρίου : Γέρων Πορφύριος

2008-12-02T01:04:00.001+02:00

Εμφάνισις του Αρχαγγέλου ("άχρι καιρού")

2008-11-30T13:01:00.001+02:00

Φωτογραφίες - Σοκ ! Τα έργα του Θεού και τα έργα του ανθρώπου !

2008-11-27T22:23:00.000+02:00

ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΔΕΣΜΟΣ

ΑΓΙΟΤΑΦΙΤΕΣ : http://apantaortodoxias.blogspot.com

2008-11-25T09:25:00.001+02:00

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΕΝ ΤΗΝ ΕΡΗΜΩ...

Ομιλίες Αγιοταφιτών Πατέρων απο την Αγία Γή με ψυχωφελές περιεχόμενο.
1) Η φωνή της ερήμου Γέρων Παύλος Σιναίτης.
2) Ο γέρων Παύλος Σιναίτης μιλά μέσα απο την καρδία του.
3) Ο γέρων Παύλος Σιναίτης διδάσκει Α
4) Ο γέρων Παύλος Σιναίτης διδάσκει Β
5) Ο πατήρ Ιγνάτιος Ι.Μ.Ποιμένων Βηθλεέμ

http://apantaortodoxias.blogspot.com/2008/11/blog-post_22.html

Σαν σήμερα κοιμήθηκε ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης

2008-11-21T14:30:00.001+02:00

Την ευχή του νάχουμε

13 Νοεμβρίου : Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

2008-11-13T20:19:00.000+02:00

- Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Νίκαια, 210-4914247
- Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Παιανία

- Ι.Μ. Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου και Ισαποστόλου Όλγας, Φαιά Πέτρα, 23230-24516

12 Νοεμβρίου : Άγιος Νείλος

2008-11-12T20:17:00.000+02:00

- Άγιος Νείλος, Πειραιάς, Υδραίϊκα, 210-4513468

11 Νοεμβρίου : Άγιος Μηνάς

2008-11-11T20:15:00.000+02:00

- Άγιος Μηνάς, Κερατσίνι, Αμφιάλη, 210-4312149

10 Νοε.: Ερμηνεία των Ψαλμών, κατά τών Όσιο Αρσένιο τον Καππαδόκη

2008-11-10T14:18:00.003+02:00

ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ==>

Τι σχέση έχει ο Άγιος Νεκτάριος με το management;

2008-11-08T13:44:00.004+02:00

ΠΗΓΗ :http://www.religion-and-mathematics.com/AgiosNektarios.html

Όλα αυτά τα χρόνια που εργάστηκα (και εξακολουθώ να εργάζομαι) σαν στέλεχος εταιριών,
το καυτό πρόβλημα είναι το ίδιο:
Πώς μπορεί ο κάθε διευθυντής να εμπνεύσει
και να οδηγήσει τους ανθρώπους που είναι κάτω από αυτόν...

Εκατομμύρια σελίδες γράφτηκαν πάνω σε αυτά τα θέματα.
Επιστήμονες προσέγγισαν τα δύσκολα προβλήματα της διοίκησης με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους,
από τους πιο έντιμούς, μέχρι τους πιο τιποτένιους...
Αλήθεια, αν ένας άγιος άνθρωπος ήταν manager,
πώς θα διοικούσε...πολλά χρόνια αναρωτιόμουνα...
να όμως που όποιος ψάχνει βρίσκει...
Ο άγιος Νεκτάριος ήταν διευθυντής της Ριζαρείου σχολής,
στις αρχές του εικοστού αιώνα...
υπάρχουν πολλές μαρτυρίες από ανθρώπους που έζησαν ενώ ζούσαμε και εμείς...
Αλήθεια, υπάρχει Χριστιανικό management?
Αν μου το έλεγε κάποιος σίγουρα θα γέλαγα...
μήπως όμως...
τι έκανε ο Νεκτάριος;
Γεννήθηκε το 1846 στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης
από το Δημοσθένη και τη Μαρία Κεφαλά. Ονομάστηκε Αναστάσιος.
Η οικογένεια του ήταν φτωχή,
έτσι αφού τελείωσε το Δημοτικό και το Σχολαρχείο,
δεκατεσσάρων χρονών παιδί,
πήγε στην Κωνσταντινούπολη και δούλεψε,
αρχικά μόνο για στέγη και τροφή.
Το 1868 πηγαίνει στη Χίο και γίνεται δάσκαλος στο Λιθί,
έως το 1873. Μετά, γίνεται μοναχός με το όνομα Λάζαρος.
Το 1877 χειροτονείται διάκονος και παίρνει το όνομα Νεκτάριος.
Το 1886 χειροτονείται πρεσβύτερος και λίγο αργότερα Αρχιμανδρίτης στο Κάιρο.
Το 1889 χειροτονείται μητροπολίτης Πενταπόλεως.
Η αγιότητα του, τόσο πολύ φανερή στον κόσμο,
έστρεψε εναντίον του τα διεφθαρμένα στοιχεία της εκκλησίας.
Κάποιοι φιλόδοξοι κληρικοί διέβαλαν τον¨Άγιο στον ενενηντάχρονο Πατριάρχη...
τάχα ο Νεκτάριος εποφθαλμιούσε τη θέση του...
Ο Νεκτάριος διώκεται άδικα, μέχρι που διώχνεται από την Αίγυπτο...
Έρχεται στην Αθήνα χωρίς χρήματα ψάχνοντας για δουλειά για να ζήσει!
Μένει στα Εξάρχεια και δεν έχει χρήματα να πληρώσει το νοίκι του...
Παίρνει τη θέση του ιεροκήρυκα στην Εύβοια..
μετά στη Φθιώτιδα και Φωκίδα....
Οι εντυπώσεις που αφήνει παντού είναι εξαιρετικές,
οι άνθρωποι τον αγαπούν...
Το 1894 αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής.
Γίνεται manager με τα σημερινά δεδομένα...
Χωρίς ΜΒΑ και μέσο στο HR...
Τρία παραδείγματα Χριστιανικού Management - Απρόσμενου,
συγκλονιστικού, υπέροχου!
Το περιβάλλον της Ριζαρείου
Στην ιερατική σχολή Ριζάρειο δεν φοιτούσαν μόνο πιστοί
και παιδιά που ήθελαν να γίνουν ιερείς...
φοιτούσαν και άπιστοι,
παιδιά πολλών εύπορων οικογενειών,
άτομα που ήρθαν γιατί το επίπεδο των σπουδών ήταν υψηλό κλπ.
Όποιος έχει μπεί έστω και μια φορά για μία ώρα σε τάξη τόσο ανομοιογενή, καταλαβαίνει τη δυσκολια...
πόσο μάλλον όλοι αυτοί οι άνθρωποι να συμβιώνουν καθημερινά...
ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...
Κάποιοι μαθητές της ριζαρείου έκαναν σοβαρότατα παραπτώματα.
Τους οδήγησαν στο διευθυντή λοιπόν για να τιμωρηθούν.
Τι έκανε όμως ο Νεκτάριος;
Ζήτησε να μην του σερβίρεται φαγητό
(του ίδιου, όχι των μαθητών...) για τρεις ημέρες.
Θεώρησε ο Νεκτάριος τον εαυτό του υπεύθυνο,
πίστεψε ότι ο ίδιος έκανε λάθος, δεν έμπνευσε τους μαθητές,
δεν τους οδήγησε στη χάρη του Θεού.
Την ώρα του κοινού δείπνου, ενώ οι άλλοι έτρωγαν,
προσευχόταν στο Θεό για το πρόβλημα...
Και δεν είναι δύσκολο για τον κάθε άνθρωπο
να ξεχωρίσει τον υποκριτή από τον ειλικρινή...
Το ζήτημα αυτό συγκλόνισε την μικρή κοινότητα της ριζαρείου.
Για πρώτη ίσως φορά στη ζωή τους οι άνθρωποι
εκεί είδαν κάποιο διευθυντή να μην ψάχνει για ευθύνες στους άλλους
αλλά στον εαυτό του.
Η συγκλονιστική ταπείνωση του Νεκταρίου
χώρισε το χρόνο στα δύο για την σχολή,
το πριν και το μετά. Οι μαθητές άλλαξαν ριζικά.
Οι φταίχτες του επεισοδίου
δεν ήθελαν να φάνε ούτε αυτοί τις ημέρες που ο Νεκτάριος δεν έτρωγε...
έκλαψαν πικρά...
μετάνιωσαν...
Μετά από αυτό όταν κάποιος έκανε ένα σοβαρό παράπτωμα
έπεφταν πάνω του οι ίδιοι οι μαθητές να τον συνεφέρουν...
τα λόγια τους ήταν συνήθως
¨θέλεις πάλι να μη τρώει ο Νεκτάριος...
δεν τον βλέπεις πως αγωνίζεται εδώ μέσα...
θα αρρωστήσει¨
ΠΡΩΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...
Να νοιάζεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που διοικείς...
φαίνεται.

ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...
Οι άνθρωποι που καθάριζαν τις τουαλέτες της σχολής
καβγάδιζαν γιατί ο ένας ήθελε να ρίξει τον άλλο...
ο Νεκτάριος ξύπναγε νωρίς
και καθάριζε ο ίδιος τις τουαλέτες για να μην υπάρχει καβγάς...
δεν κατηγόρησε κανένα...
οι άνθρωποι που θα έπρεπε να καθαρίζουν ντράπηκαν και βρήκαν λύση...
ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...
Να νοιάζεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που διοικείς...
φαίνεται.

ΤΡΙΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ...
Μια άλλη χρονιά ένας από τους εργάτες καθαριότητας αρρώστησε...
ο Νεκτάριος άρχισε να καθαρίζει ο ίδιος στη θέση του,
φοβούμενος ότι θα απολυθεί ο άρρωστος άνθρωπος.
Και αυτό συζητήθηκε πολύ ανάμεσα στους μαθητές,,,
όλοι έτρεμαν πλέον μήπως και τον στεναχωρέσουν,
μήπως και του προσθέσουν και άλλο βάρος...
ΤΡΙΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ...
Να νοιάζεσαι πραγματικά για τον άνθρωπο που διοικείς...
φαίνεται.

Το 1919 ο Νεκτάριος εισάγεται στο Αρεταίειο νοσοκομείο των Αθηνών...
ένας γέροντας ιερέας με ένα φτωχό τριμμένο ράσο...
Μετά από 50 ημέρες νοσηλείας χωρίς μέσο,
και πριν ακόμη να εγχειρισθεί,
παρέδωσε την Άγια ψυχή του στον Κύριο που τόσο αγάπησε στη ζωή του...,
Αν όλα είχαν μείνει εκεί,
σήμερα ίσως κανείς δεν θα τον θυμόταν...
Ο Κύριος όμως αποφάσισε κάτι άλλο...
Μόλις πέθανε στο νοσοκομείο ξεκίνησε η γνωστή διαδικασία με το σαβάνωμα...
όμως, το νεκρό σώμα, μύριζε πολύ όμορφα...
κάτι σαν ιδρώτας ανάβλυζε από το πρόσωπο
που μύριζε καλύτερα από το καλύτερο άρωμα...
κάτι που φυσικά οι σαβανωτές δεν είχαν δει ποτέ...
ούτε οι γιατροί...ούτε κανείς άλλος...
Τα νέα διαδόθηκαν στο νοσοκομείο...
Οι γιατροί και το προσωπικό άρχισαν να ρωτάνε,
ποιός είναι ο φτωχός καλόγερος;...
ποιός;...
δεσπότης;,
πρώην γενικός διευθυντής στη Ριζάρειο;
Και άρχισε η πορεία που έκανε τον Νεκτάριο γνωστό στην κάθε άκρη,
στο κάθε μικρό χωριό της Ελλάδας,
στην κάθε γωνιά του κόσμου που ζουν Έλληνες...
Η νεκροφόρα έφθασε στον καθεδρικό ναό της Αγίας Τριάδος στον Πειραιά...
και κόσμος, πολύς κόσμος που ήθελε να δει τον ιδρώτα
που έβγαινε απο το άγιο πρόσωπο και μύριζε τόσο όμορφα...
Το καραβάκι "Πτερωτή" τον μετάφερε στην Αίγινα...
έφθασε στις τέσσερις το απόγευμα στην Αίγινα...
θα έλεγε κανείς ότι όλο το νησί περίμενε στην παραλία...
Οι καμπάνες χτυπούσαν όπως τη μεγάλη Παρασκευή...
Τρεις μέρες και τρεις νύχτες ο κόσμος ερχόταν να δει το άγιο σώμα...
που αδιάκοπα ανάβλυζε μύρο και η μυρωδιά δεν ήταν μυρωδιά νεκρού,
ούτε μυρωδιά αυτού του κόσμου...
Και ήρθαν τα θαύματα...
τι να πει κανείς για αυτά σε όποιον δεν έχει δοκιμάσει επάνω του την ευεργεσία του Θεού...
Η εκκλησία που τόσο ο Νεκτάριος αγάπησε και υπηρέτησε
και τόσο κάποια από τα δειφθαρμένα,
φιλόδοξα ή κοσμικά μέλη της τον πρόδωσαν και τον αδίκησαν,
αναγνώρισε την αγιότητα του...
κάτι που ο απλός κόσμος είχε ήδη κάνει μετά τα τόσα σημάδια που έστειλε ο Κύριος...
Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται...
και ο ταπεινός ιερέας έγινε το παράδειγμα των ευλαβών ιερέων τα χρόνια που ήρθαν...
και τόσο πολλών ανθρώπων...
Την καθαρότητα, της πολιτείας σου, και την ευθύτητα,

Πάτερ των τρόπων σου,
ως προσφοράν πνευματικήν,
δεξάμενος ο Δεσπότης,
ιαμάτων κρήνην σε,
εν Αιγίνη ανέδειξε,
τοις πιστώς προστρέχουσι,
τοις αγίοις λειψάνοις σου,
τοις νέμουσιν οσμήν ουρανίαν,
πάσι καί θείαν ευωδίαν.

Download the Book (Acrobat)
Download the Book (MS Word)

Ομιλία του Αγίου Ιωάννου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως του Χρυσοστόμου, περί της αναστάσεως της θυγατρός του Ιαείρου, και περί της αιμορροούσης.

2008-11-08T13:36:00.008+02:00

ΠΗΓΗ : http://www.orp.gr/?p=220

Το έργον επρόφθασε τους λόγους,
και οι Φαρισαίοι απεστομώθησαν ακόμη περισσότερο.
Διότι ήταν αρχισυνάγωγος αυτός που ήλθε,
και το πένθος βαρύ.
Το παιδί μονογενές και στο άνθος της ηλικίας του,
μόλις δώδεκα ετών.
Και το ανέστησε δια μιάς.
Εάν δε ο Λουκάς λέγει ότι ήλθαν
και είπαν «μη σκύλλε, μη ταλαιπωρείς τον διδάσκαλον’ τέθνηκε γαρ»,
θα απαντήσωμε τούτο,
ότι το «άρτι ετελεύτησε»
το είπεν εκείνος στοχαζόμενος τον χρόνο της οδοιπορίας
ή για να επαυξήσει την συμφορά.
Συνηθίζουν, όσοι παρακαλούν,
να μεγαλοποιούν με τα λόγια την συμφορά τους,
και να προσθέτουν κάτι επιπλέον
ώστε να προσελκύσουν περισσότερο τους ικετευομένους.
Κοίτα όμως την απλοϊκότητά του.
Δύο πράγματα απαιτεί από τον Χριστόν,
και να έλθει ο ίδιος,
και να βάλει το χέρι του επάνω.
Πράγμα που σημαίνει ότι η μικρή ανέπνεε ακόμη όταν την άφησε.
Το ίδιο απαιτούσε και εκείνος ο Σύρος Νεεμάν από τον Προφήτην.
Ζητούσε, λέγει, και να εξέλθει, και το χέρι να βάλει επάνω.
Πράγματι, όσοι είναι πιο παχείς στον νου,
χρειάζονται και την όραση και τα αισθητά πράγματα.
Ενώ λοιπόν ο Μάρκος λέγει ότι έλαβε τους τρεις μαθητάς,
καθώς και ο Λουκάς, ο Ματθαίος λέγει απλώς τους μαθητάς.
Για ποίον λόγον όμως δεν παρέλαβε τον Ματθαίον,
αν και είχε μόλις προσέλθει;
Για να του δημιουργήσει μεγαλυτέραν επιθυμία,
και επειδή ήταν ακόμη ατελέστερος.
Γι’ αυτό τιμά τους τρεις μαθητάς,
ώστε να γίνουν και οι άλλοι όπως εκείνοι.
Ήταν γι’ αυτόν αρκετό το ότι είδε την αιμορροούσα,
και ότι ετιμήθη με το να γίνει ομοτράπεζος του Δεσπότου
και να φάγει μαζί του.
Και όταν εσηκώθη να φύγει,
τον ηκολούθησαν πολλοί,
σαν να περίμεναν κάποιο μεγάλο θαύμα,
αλλά και εξ αιτίας του προσώπου που είχε έλθει.
Επίσης, επειδή οι περισσότεροι ήσαν παχύτεροι στον νου,
εζητούσαν όχι τόσο την επιμέλεια της ψυχής
όσο την θεραπεία του σώματος,
και συνέρρεαν ωθούμενοι άλλοι από τα παθήματά τους
και άλλοι σπεύδοντας να γίνουν θεαταί της διορθώσεως ξένων παθημάτων.
Αυτοί όμως που τον επλησίαζαν κυρίως για τους λόγους
και την διδασκαλία του ως τότε, ήσαν λίγοι.
Πράγματι, γι’ αυτό δεν άφησε να εισέλθουν στην οικία παρά μόνον οι μαθηταί,
και πάλιν όχι όλοι,
σε κάθε περίπτωση διδάσκοντάς μας να αποφεύγωμε την δόξα των πολλών.
«Και ιδού», λέγει,
«γυνή εν ρύσει αίματος δώδεκα έτη έχουσα,
προσήλθεν όπισθεν,
και ήψατο του κρασπέδου του ιματίου αυτού.
Έλεγε γάρ εν εαυτή.
Εάν μόνον άψωμαι του ιματίου αυτού, σωθήσομαι».
Για ποίον λόγο δεν τον επλησίασε με παρρησίαν;
Εντρέπετο για την αρρώστια,
επειδή ενόμιζε ότι είναι ακάθαρτος.
Διότι αν η γυναίκα που είναι στα έμμηνά της δεν εθεωρείτο καθαρά,
πολύ περισσότερο θα θεωρούσε τον εαυτόν της ακάθαρτον
εκείνη που πάσχει από τοιούτου είδους ασθένεια.
Πράγματι, σύμφωνα με τον νόμο,
αυτή η ασθένεια εθεωρείτο πολύ ακάθαρτος.
Γι’ αυτό προσπαθεί να μη γίνει αντιληπτή και κρύπτεται.
Δεν είχε ούτε αυτή ακόμη σωστήν και διαμορφωμένην γνώμη περί του Κυρίου.
Αλλιώς δεν θα επίστευε πως θα περνούσε απαρατήρητη.
Και είναι αυτή η πρώτη γυναίκα που προσέρχεται δημοσίως.
Είχε ακούσει ότι θεραπεύει και γυναίκες,
και ότι τώρα πορεύεται προς την μικρή κόρη που μόλις απέθανε.
Δεν τον εκάλεσε όμως στον οίκο της,
μολονότι ήταν πλουσία, ούτε προσήλθε φανερά,
αλλά μόνον ήγγισε με πίστη κρυφά τα ενδύματά του.
Ούτε αμφέβαλλεν ούτε είπε μέσα της:
θα απαλλαγώ άραγε από την ασθένειά μου;
Ή μήπως δεν απαλλαγώ;
Αλλά επλησίασε γεμάτη ελπίδες για την αποκατάσταση της υγείας της.
«Έλεγε γάρ», διηγείται ο Ευαγγελιστής,
«εν εαυτή. Εάν μόνον άψωμαι του ιματίου του, σωθήσομαι».
Είδε από ποίαν οικία είχεν εξέλθει,
των τελωνών, και ποίοι τον ακολουθούσαν,
αμαρτωλοί και τελώνες.
Όλα αυτά την έκαμαν αισιόδοξη.
Και ο Χριστός δεν την άφησε να διαφύγει απαρατήρητη,
αλλά την παρουσιάζει στο μέσον.
(Ο άγιος φαίνεται συμπεραίνει ότι η γυναίκα αυτή,
η μετέπειτα αγία Βερονίκη,
ήταν πλουσία,
από τον χάλκινο ανδριάντα που,
όπως διέσωσε η παράδοση,
έστησε αργότερα στην αυλή του σπιτιού της.)
Και την φανερώνει, για πολλούς λόγους.
Αν και μερικοί αναίσθητοι λέγουν ότι αυτό το έκαμε από φιλοδοξία.
Γιατί, λέγει, δεν την άφησε να περάσει απαρατήρητη;
Τι λέγεις, μιαρέ και παμμίαρε;
Αυτός που προστάσσει να σιωπούμε,
που αφήνει μύρια θαύματα να περάσουν απαρατήρητα,
αυτός αγαπά την δόξαν;
Γιατί λοιπόν την παρουσιάζει στο μέσον;
Πρώτον διαλύει τον φόβο της γυναικός,
για να μη την ελέγχει η συνείδησις,
και ζει με αγωνία σαν να την έχει κλέψει την δωρεά.
Δεύτερον, την διορθώνει,
επειδή είχε φαντασθεί ότι δεν θα υποπέσει στην αντίληψή Του.
Τρίτον, επιδεικνύει σε όλους την πίστη της,
ώστε να ποθήσουν και οι άλλοι να την μιμηθούν.
Άλλωστε το ότι έδειξε πως τα γνωρίζει όλα πολύ καλά,
αποτελεί σημείον όχι μικρότερον από την παύση της ροής του αίματος.
Έπειτα, με την στάση της γυναικός κερδίζει τον αρχισυνάγωγον,
ο οποίος ήταν έτοιμος να κλονισθεί στην πίστη,
και με αυτόν τον τρόπο να χάσει το παν.
Επειδή εκείνοι που ήλθαν έλεγαν
«μη σκύλλε τον διδάσκαλον,
ότι τέθνηκε το κοράσιον»,
και οι οικιακοί τον περιγελούσαν όταν είπε ότι κοιμάται,
ήταν φυσικό κάτι παρόμοιο να πάθει και ο πατέρας.
Γι’ αυτό, προλαβαίνοντας αυτήν την αδυναμία,
φέρνει στο μέσον την γυναίκα.
Το ότι εκείνος ήταν πολύ παχύς στον νουν,
άκου το από τα λόγια που του απευθύνει:
«μη φοβού, συ μόνον πίστευε, και σωθήσεται».
Και πράγματι, επίτηδες περίμενε να επέλθει ο θάνατος,
και τότε να παρουσιασθεί,
ώστε να γίνει σαφής η απόδειξις της αναστάσεως.
Γι’ αυτό και βαδίζει κάπως αργά,
και παρατείνει την συνομιλία του με την γυναίκα,
για να αποθάνει εν τω μεταξύ η μικρή,
και να έλθουν οι απεσταλμένοι να το αναγγείλουν
και να ειπούν: «Μη σκύλλε τον διδάσκαλον».
Αυτό υπονοεί και ο Ευαγγελιστής
και το επισημαίνει λέγοντας ότι
«έτι λαλούντος αυτού, ήλθαν οι από της οικίας λέγοντες,
τέθνηκεν η θυγάτηρ σου,
μη σκύλλε τον διδάσκαλον».
Ήθελε να διαπιστωθεί ο θάνατος,
για να μη δημιουργηθούν υποψίες για την ανάσταση.
Αυτό κάνει παντού.
Έτσι έκαμε και στην περίπτωση του Λαζάρου,
περίμενε και μία και δύο και τρεις ημέρες.
Για όλους αυτούς τους λόγους την παρουσιάζει στο μέσον και της λέγει:
«Θάρσει, θύγατερ».
Όπως ακριβώς είχεν ειπεί και στον παράλυτο:
«Θάρσει τέκνον».
Επειδή η γυναίκα ήταν φοβισμένη.
Γι’ αυτό λέγει «Θάρσει»,
και την αποκαλεί θυγατέρα.
Η πίστις την έκαμε θυγατέρα.
Και ακολουθεί το εγκώμιον «η πίστις σου σέσωκέ σε».
Ο Λουκάς μάλιστα μας αναφέρει περισσότερα για την γυναίκα.
Αφού προσήλθε, λέγει, και έλαβε την υγεία,
δεν την εκάλεσεν ο Χριστός αμέσως,
αλλά πρώτα ερώτησε: «τις ο αψάμενός μου;».
Έπειτα, όταν ο Πέτρος και οι άλλοι του είπαν:
«Επιστάτα, οι όχλοι συνέχουσί σε και αποθλίβουσι,
και λέγεις τις ο αψάμενός μου;»
(αυτό μάλιστα είναι πολύ μεγάλη απόδειξις
του ότι είχε ενδυθεί σάρκα αληθινήν,
και ότι είχε καταπατήσει εντελώς την υπερηφάνεια.
Διότι δεν τον ακολουθούσαν από μακρυά,
αλλά τον είχαν περικυκλώσει από παντού)’ αυτός, λέγει, επέμενε:
«ήψατό μου τις. Εγώ γαρ έγνων δύναμιν εξ εμού εξελθούσαν»,
αποκρινόμενος με απλοϊκότερο τρόπο,
σύμφωνα με το πνευματικόν επίπεδο των παρευρισκομένων.
Αυτά τα έλεγε για να πείσει και εκείνην να το ομολογήσει μόνη της.
Γι’ αυτό και δεν την ήλεγξεν αμέσως,
ώστε αφού αποδείξει ότι τα γνωρίζει όλα σαφώς,
να την πείσει να τα ομολογήσει όλα αυθορμήτως.
Αυτό θα τον βοηθούσε να διακηρύξει την πίστη της γυναικός,
χωρίς να προξενήσει αμφιβολίες.
Είδες ότι η γυναίκα ήταν καλλίτέρα από τον αρχισυνάγωγον;
Δεν τον εσταμάτησε, δεν τον εκράτησε.
Μόνον με τα άκρα των δακτύλων της τον ήγγισε,
και μολονότι ήλθε αργότερα,
έφυγε πριν από αυτόν θεραπευμένη.
Και εκείνος μεν οδήγησε τον ιατρόν στην οικία του,
ενώ σ’ αυτήν ήρκεσε μόνον η αφή.
Αν και ήταν δεμένη με τα δεσμά του πάθους της,
της είχε όμως αναπτερώσει το ηθικόν η πίστις.
Και πρόσεξε πώς την παρηγορεί με τα λόγια: «η πίστις σου σέσωκέ σε».
Εάν την είχε φέρει στο μέσον για να επιδειχθεί,
βεβαίως δεν θα το προσέθετε αυτό.
Αλλά το είπε για να ενισχύσει την πίστη του αρχισυναγώγου,
και συγχρόνως να διακηρύξει την αρετήν της γυναικός,
ώστε να της προξενήσει με αυτά τα λόγια ευχαρίστηση
και οφέλειαν όχι μικροτέραν από την σωματικήν υγείαν.
Από τούτο γίνεται φανερόν ότι με αυτό που έκαμε ήθελε να δοξάσει εκείνην,
και συγχρόνως να διορθώσει τους άλλους,
αλλά όχι να προβάλει τον εαυτόν του.
Διότι ο ίδιος έμελλε να είναι εξ ίσου θαυμαστός
και χωρίς να γίνει αυτό
(αφθονότερα από χιονονιφάδες εξεχύνοντο γύρω του τα θαύματα,
και πολύ μεγαλύτερα από αυτό και έκαμε και επρόκειτο να κάμει).
Ενώ η γυναίκα αυτή, εάν δεν συνέβαινε αυτό,
θα είχεν απέλθει απαρατήρητη, απεστερημένη των μεγάλων αυτών επαίνων.
Γι’ αυτό την έφερε στο μέσον και την παρουσίασε ενώπιον όλων,
και την απήλλαξε από τον φόβο
(διότι, λέγει, εττλησίασε τρέμοντας)
και την έκαμε να λάβει θάρρος.
Και μαζί με την υγεία του σώματος της έδωσε και άλλα εφόδια λέγοντας:
«πορεύου εν ειρήνη».
Όταν ήλθε στην οικία του άρχοντος
και είδε τους αυλητάς και τον όχλον θορυβημένον,
τους είπε: «Αποχωρείτε, ου γαρ απέθανε το κοράσιον,
αλλά καθεύδει (κοιμάται δηλαδή).
Και κατεγέλων αυτού».
Ωραία τα τεκμήρια των αρχισυναγώγων.
Αυλοί και κύμβαλα στον θάνατο, για να προκαλέσουν θρήνους.
Και ο Χριστός;
Εξέβαλε όλους τους άλλους,
και έβαλε μέσα τους γονείς,
ώστε να μην ημπορούν να ειπούν ότι εθεράπευσε με κάποιον άλλον τρόπο.
Ανέστησε λοιπόν με τον λόγο του και πριν από την ανάσταση, λέγοντας:
«ου τέθνηκε το κοράσιον, αλλά καθεύδει».
Πολλές φορές το κάνει αυτό.
Όπως ακριβώς και τότε στην θάλασσαν επετίμησε πρώτα τους μαθητάς,
έτσι και εδώ αποβάλλει την ανησυχίαν από τις ψυχές των παρόντων,
δεικνύοντας συγχρόνως ότι του είναι εύκολο να εγείρει τους νεκρούς.
Το ίδιο έκαμε και στην περίπτωση του Λαζάρου,
όταν είπε: «Λάζαρος ο φίλος ημών κεκοίμηται».
Και συγχρόνως μας μαθαίνει να μη φοβούμεθα τον θάνατο,
διότι δεν είναι πλέον θάνατος,
αλλά ήδη έχει γίνει ύπνος.
Επειδή και ο ίδιος επρόκειτο να αποθάνει,
προπαρασκευάζει τους μαθητάς με τα σώματα των άλλων,
ώστε να λάβουν θάρρος,
και να υπομένουν τον θάνατο με ηρεμία.
Πράγματι, από τότε που ήλθεν Αυτός,
ο θάνατος είναι πλέον ύπνος.
Ωστόσο τον περιγελούσαν.
Αυτός όμως δεν ηγανάκτησε που δεν τον επίστευαν για το θαύμα που θα επιτελούσε έπειτα από λίγο,
ούτε τους επετίμησε που γελούσαν,
ώστε και ο γέλως και οι αυλοί και τα κύμβαλα
και όλα τα άλλα να γίνουν απόδειξις του θανάτου.
Επειδή πολλές φορές μετά από τα θαύματα οι άνθρωποι δυσπιστούν,
τους προλαμβάνει με τις ίδιες τις αποκρίσεις των.
Όπως έγινε και με τον Λάζαρο και με τον Μωυσή.
Στον Μωυσήν είπε: «Τι τούτο το εν τη χειρί σου»,
ώστε όταν το ιδεί να μετατρέπεται σε όφη,
να μη λησμονήσει ότι ήταν ράβδος προηγουμένως,
αλλά ενθυμούμενος τα ίδια του τα λόγια,
να εκπλαγεί για το γεγονός.
Και στην περίπτωση του Λαζάρου ερωτά:
«Πού τεθείκατε αυτόν»;
Ώστε εκείνοι που απήντησαν «έρχου και ίδε»
και ότι «όζει, τεταρταίος γάρ εστί»,
να μην ημπορούν πλέον να απιστήσουν για την ανάσταση του νεκρού.
Όταν λοιπόν είδε τα κύμβαλα και τον κόσμο,
τους οδήγησε όλους έξω,
και θαυματουργεί παρόντων των γονέων,
εισάγοντας στο σώμα όχι άλλην ψυχήν,
αλλά επαναφέροντας αυτήν την ιδία που εξήλθε,
και έτσι εξύπνησε την μικρή σαν από ύπνο.
Την πιάνει δε από το χέρι,
για να πληροφορήσει αυτούς που παρακολουθούσαν,
ώστε με όσα έβλεπαν να τους ανοίξει τον δρόμο για την πίστη της αναστάσεως.
Διότι ενώ ο πατέρας έλεγε:
«επίθες την χείρα»,
Αυτός κάνει κάτι περισσότερο.
Όχι μόνον θέτει επάνω της το χέρι του,
αλλά την πιάνει και την εγείρει,
δεικνύοντας ότι τα έχει όλα έτοιμα.
Και όχι μόνο την εγείρει,
αλλά προστάσσει να της δώσουν και τροφή,
για να μη φανεί το γεγονός φανταστικό.
Και δεν της δίδει ο ίδιος, αλλά ανέθεσε σ’ εκείνους,
όπως έκαμε και με τον Λάζαρο, όταν είπε:
«Λύσατε αυτόν, και άφετε υπάγειν»,
και μετά τον έκαμε ομοτράπεζόν του.
Πράγματι, φροντίζει πάντοτε και για τα δύο,
για να αποδείξει πλήρως και τον θάνατο και την ανάσταση.
Συ όμως πρόσεξε παρακαλώ όχι μόνον την ανάσταση,
αλλά και ότι παρήγγειλε να μη το ειπούν σε κανέναν.
Και περισσότερο κοίτα να διδαχθείς από όλα αυτά την ταπεινοφροσύνη
και την αποφυγή της ματαιοδοξίας.
Μάθε επίσης και τούτο.
Ότι εξέβαλε από την οικίαν εκείνους που θρηνούσαν,
και τους έκρινε αναξίους γι’ αυτήν την θαυμαστήν θεωρία.
Εσύ, μην εξέλθεις με τους αυλητάς,
αλλά μένε μαζί με τον Πέτρον και τον Ιάκωβον και τον Ιωάννην.
Εάν τους αυλητάς εξεδίωξε τότε, πολύ περισσότερο τώρα.
Διότι τότε δεν ήταν ακόμη φανερόν ότι ο θάνατος έγινεν ύπνος.
Τώρα όμως αυτό είναι και από τον ήλιον φανερώτερον.
Αλλά δεν σου ανέστησε τώρα την μικρή σου θυγατέρα;
Θα σου την αναστήσει όμως οπωσδήποτε, και με πιο μεγάλην δόξα.
Επειδή εκείνη μετά την ανάστασή της απέθανε πάλι.
Ενώ η δική σου όταν αναστηθεί, θα μείνει στο εξής αθάνατος.
Κανείς λοιπόν να μη χτυπιέται πλέον από την θλίψιν,
ούτε να θρηνεί,
ούτε να διαβάλλει το κατόρθωμα του Χριστού.
Επειδή όντως ενίκησε τον θάνατο.
Τι θρηνείς λοιπόν αδίκως;
Αφού το πράγμα έγινε ύπνος, οδύρεσαι και κλαίεις;
Αυτό και εθνικοί αν το έκαμαν, θα έπρεπε να τους περιγελούμε.
Όταν όμως κάνει ο πιστός αυτές τις ασχημίες,
ποία δικαιολογία,
ποία συγγνώμη θα υπάρξει,
εάν κάνει παρόμοιες ανοησίες,
και μάλιστα μετά από τόσον χρόνον
και σαφή απόδειξη της αναστάσεως;
Συ όμως σαν να προσπαθείς να επαυξήσεις το παράπτωμα,
μας φέρνεις και γυναίκες εθνικές για θρηνωδούς,
με σκοπό να εξάψεις το πάθος και να ρίξεις λάδι στην φωτιά.
Και δεν ακούς τον Παύλο που λέγει:
«Τις συμφώνησις Χριστώ προς Βελίαρ;
ή τις μερίς πιστώ μετά απίστου;».
Και οι μεν ειδωλολάτρες,
οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτε για την ανάστασιν,
ευρίσκουν όμως λόγους παρηγορίας και λέγουν:
Υπόμεινε με γενναιότητα,
δεν ημπορείς να ματαιώσεις αυτό που έγινε,
ούτε να το διορθώσεις με τους θρήνους.
Ενώ εσύ που ακούς πνευματικοτέρους και υψηλοτέρους λόγους από αυτούς,
δεν εντρέπεσαι να κάμεις μεγαλύτερες ασχημίες από εκείνους;
Διότι εμείς δεν έχουμε μόνον αυτό να ειπούμε:
υπόμεινε γενναίως επειδή δεν ημπορείς να ματαιώσεις αυτό που έγινε,
αλλά, υπόμεινε γενναίως, επειδή οπωσδήποτε θα αναστηθεί.
Το παιδί κοιμάται, δεν απέθανε, ησυχάζει, δεν εχάθη,
το περιμένει ανάστασις και ζωή αιώνιος,
και αθανασία και κατάστασις αγγελική.
Δεν ακούς τον ψαλμό που λέγει
«Επίστρεψον ψυχή μου εις την ανάπαυσίν σου,
ότι Κύριος ευηργέτησέ σε»;
Ο Θεός ονομάζει το πράγμα ευεργεσίαν,
και συ θρηνείς;
Και τι περισσότερο θα έκαμες εάν ήσουν εχθρός του νεκρού;
Εάν κάποιος πρέπει να θρηνεί, αυτός είναι ο διάβολος.
Εκείνος ας κτυπά την κεφαλή του,
εκείνος ας οδύρεται για το ότι οδεύουμε προς μεγαλύτερα αγαθά.
Στην ιδικήν του πονηρίαν αρμόζουν αυτές οι γοερές κραυγές,
όχι σ’ εσέ, που μέλλεις να στεφανωθείς και να εύρεις ανάπαυση.
Ένα γαλήνιο λιμάνι είναι ο θάνατος.
Παρατήρησε από πόσα κακά είναι γεμάτη η ζωή αυτή,
σκέψου πόσες φορές την έχεις καταρασθεί.
Και τα πράγματα προχωρούν προς το χειρότερο.
Αλλά και απ’ αρχής δεν εκληρονόμησες μικρήν καταδίκη:
«Εν λύπαις τέξη τέκνα», λέγει,
και «εν ιδρώτι του προσώπου σου φαγεί τον άρτον σου»,
και «εν τω κόσμω θλίψιν έξετε».
Για τα εκεί όμως τίποτε παρόμοιον δεν έχει λεχθεί,
αλλά το εντελώς αντίθετον,
ότι «απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός»,
και ότι «από ανατολών και δυσμών ήξουσι
και ανακλιθήσονται εις τους κόλπους του Αβραάμ», του Ισαάκ και του Ιακώβ.
Και ότι τα εκεί είναι νυμφών πνευματικός
και χαρμόσυνες λαμπάδες και ταξίδι στον ουρανό.
Γιατί λοιπόν εντροπιάζεις αυτόν που απήλθε;
Γιατί προδιαθέτεις τους άλλους να φοβούνται και να τρέμουν τον θάνατο;
Γιατί κάνεις πολλούς να κατηγορούν τον Χριστόν ότι είναι αίτιος μεγάλων δεινών;
Ή μάλλον γιατί μετά από αυτά προσκαλείς τους πτωχούς
και παρακαλείς τους ιερείς να προσεύχονται;
Για να εύρει ανάπαυσιν ο νεκρός, λέγεις,
για να τον αντιμετωπίσει ο Δικαστής με ευσπλαχνία.
Γι’ αυτά λοιπόν θρηνείς και μοιρολογείς;
Άρα τον εαυτόν σου μάχεσαι και πολεμείς,
προκαλώντας για σένα καταιγίδαν,
ενώ εκείνος έχει προσαράξει σε λιμάνι.
Και πώς να αντιδράσω, λέγει, έτσι είναι η φύσις.
Δεν ευθύνεται όμως η φύσις ούτε αυτό είναι αναπόφευκτον,
αλλά εμείς είμεθα που κάνουμε τα άνω κάτω,
εκφυλιζόμεθα και προδίδουμε την ευγένεια των χριστιανών,
και τους απίστους τους κάνουμε χειροτέρους.
Πώς θα ομιλήσωμε στον άλλον περί αθανασίας;
Πώς θα πείσωμε τον εθνικόν,
όταν φοβούμεθα και φρίττωμε τον θάνατο περισσότερο από εκείνον;
Και μάλιστα πολλοί από τους ειδωλολάτρες,
όταν απέθαναν τα παιδιά τους, εφόρεσαν στεφάνι και λευκά ενδύματα,
αν και δεν εγνώριζαν τίποτε περί αθανασίας,
για να κερδίσουν την παρούσαν δόξα.
Και συ ούτε για την μέλλουσα δεν παύεις να κτυπάς το στήθος σου σαν τις γυναίκες.
Αλλά τώρα δεν έχεις κληρονόμους της περιουσίας σου, δεν έχεις διάδοχο;
Και τι θα προτιμούσες γι’ αυτόν,
να κληρονομήσει την περιουσία σου ή τους ουρανούς;
Τι θα επιθυμούσες, να κληρονομήσει πράγματα που αφανίζονται,
τα οποία μετά από λίγο θα τα άφηνε,
ή τα μόνιμα και ακίνητα;
Δεν τον έκαμες κληρονόμο σου,
αλλά τον έκαμε ο Θεός ιδικόν του.
Δεν έγινε συγκληρονόμος των αδελφών του, αλλά του Χριστού.
Και σε ποίον θα αφήσωμε τα ενδύματα,
σε ποίον τα οικήματα,
σε ποίον τους δούλους και τους αγρούς;
Πάλι σ’ αυτόν, και μάλιστα με περισσοτέραν ασφάλειαν από ό,τι αν ζούσε.
Τίποτε δεν σε εμποδίζει.
Εάν οι βάρβαροι μαζί με τους νεκρούς καίουν και τα υπάρχοντά τους,
πολύ περισσότερον είναι δίκαιο να στείλεις
και συ μαζί με τον νεκρόν αυτά που του ανήκουν.
Όχι για να γίνουν στάκτη όπως εκείνα,
αλλά για να τον περιβάλεις με μεγαλυτέραν δόξα.
Και αν μεν απήλθε αμαρτωλός, για να του συγχωρηθούν οι αμαρτίες.
Εάν δίκαιος, για να αυξηθεί ο μισθός και η ανταμοιβή του.
Επιθυμείς όμως να τον ιδείς; Ζήσε την ιδίαν ζωή μ’ εκείνον,
και γρήγορα θα απολαύσεις το ιερόν του πρόσωπο.
Και μαζί με αυτά συλλογίσου και τούτο,
ότι και αν δεν ακούσεις εμένα, θα σε πιάσει οπωσδήποτε ο χρόνος.
Αλλά τότε δεν θα έχεις κανένα μισθόν,
αφού η παρηγορία θα προέλθει από τον χρόνο που θα έχει παρέλθει.
Εάν όμως θέλεις τώρα να φιλοσοφήσεις,
θα κερδίσεις δύο, τα μεγαλύτερα:
και τον εαυτόν σου θα απαλλάξεις από αυτά τα δεινά,
και με το πιο λαμπρό στεφάνι θα σε στεφανώσει ο Κύριος.
Διότι και από την ελεημοσύνη και από τα άλλα,
πολύ ανώτερον είναι το να υπομείνεις την συμφορά με πραότητα.
Αναλογίσου ότι και ο Υιός του Θεού απέθανε.
Εκείνος για σένα, και συ για τον εαυτόν σου.
Και μολονότι είπε «ει δυνατόν παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον»,
και ελυπήθη, δεν απέφυγε όμως τον θάνατον,
αλλά τον εβίωσε σε όλη του την τραγικότητα.
Και δεν υπέμεινε έναν κοινόν θάνατον, αλλά τον χειρότερο.
Και πριν τον θάνατο μαστιγώσεις, και πριν τις μαστιγώσεις ονειδισμούς
και ειρωνείες και ύβρεις, για να σε μάθει να τα υπομένεις όλα γενναίως.
Αφού όμως απέθανε και απέθεσε το σώμα,
το έλαβε πάλι πιο ένδοξο, προσφέροντας έτσι σε σένα τις καλλίτερες ελπίδες.
Εάν αυτά δεν είναι μύθος, τότε μη θρηνείς.
Εάν τα θεωρείς αυτά αξιόπιστα, μη δακρύζεις.
Εάν όμως δακρύζεις, πώς θα ημπορέσεις να πείσεις τον εθνικόν ότι πιστεύεις;
Αλλά και έτσι ακόμη σου φαίνεται ανυπόφορο το συμβάν;
Γι’ αυτό ακριβώς δεν αξίζει να τον θρηνείς,
επειδή εκείνος απηλλάγη από πολλές παρόμοιες συμφορές.
Μη τον φθονείς λοιπόν, μη θέλεις το κακό του.
Διότι το να αποζητά κανείς τον θάνατον επειδή κάποιος απέθανε πρόωρα,
και να τον πενθεί που δεν έζησε για να υποφέρει
και άλλα πολλά παρόμοια,
σημαίνει ότι τον φθονεί, και θέλει το κακό του.
Και μη σκέπτεσαι ότι δεν θα επιστρέψει πλέον στην οικογενειακήν εστίαν,
αλλά ότι και συ ο ίδιος σε λίγο θα πας κοντά του.
Μη συλλογίζεσαι ότι πλέον δεν θα επανέλθει εδώ,
αλλά ότι και όλα αυτά που βλέπουμε γύρω μας δεν θα παραμείνουν
όπως είναι τώρα, αλλά θα μετασχηματισθούν.
Διότι και ο ουρανός και η γη και η θάλασσα
και τα πάντα θα αναμορφωθούν και τότε θα λάβεις το παιδί σου πίσω λαμπρότερο.
Και αν μεν απήλθε αμαρτωλός, ο θάνατος εσήμανε την παύση των έργων της κακίας.
Διότι εάν ο Θεός εγνώριζε ότι θα παρουσίαζε μεταβολή,
δεν θα τον έπαιρνε πριν μετανοήσει.
Εάν όμως έφυγε δίκαιος από την ζωή, κατέχει τώρα τα αγαθά με ασφάλεια.
Άρα είναι φανερόν ότι τα δάκρυά σου δεν μαρτυρούν φιλοστοργίαν,
αλλά πάθος αλόγιστον.
Επειδή αν αγαπούσες αυτόν που έφυγε,
έπρεπε να χαίρεις και να ευφραίνεσαι που απηλλάγη από αυτήν την τρικυμία.
Τι περισσότερον υπάρχει εδώ;
Ειπέ μου, τι το νέο και ασύνηθες;
Τα ίδια δεν βλέπουμε συνεχώς να επαναλαμβάνονται;
Ημέρα και νύκτα, νύκτα και ημέρα.
Χειμών και θέρος, θέρος και χειμών,
και τίποτε περισσότερο.
Και αυτά μεν είναι πάντοτε τα ίδια.
Τα κακά όμως πάντοτε παράδοξα και ανανεωμένα.
Με αυτά λοιπόν ήθελες να ταλαιπωρείται καθημερινώς μένοντας εδώ,
να αρρωσταίνει, να πενθεί, να φοβείται, να τρέμει και,
άλλα μεν από τα δεινά να τα υποφέρει, άλλα δε να φοβείται μήπως τα υποστεί;
Ούτε βεβαίως ημπορείς να ισχυρισθείς ότι ταξιδεύοντας στο μέγα τούτο πέλαγος,
ήταν δυνατόν να απαλλαγεί από την λύπη και τις μέριμνες και τα άλλα παρόμοια.
Και εκτός αυτού συλλογίσου και το άλλο, ότι δεν τον εγέννησες αθάνατον.
Και ότι αν δεν απέθαινε τώρα, θα το υφίστατο αυτό λίγο αργότερα.
Αλλά δεν τον εχόρτασες;
Θα τον απολαύσεις όμως εκεί οπωσδήποτε.
Αλλά επιθυμείς να τον βλέπεις και εδώ;
Και τι σε εμποδίζει;
Έχεις και τώρα αυτήν την δυνατότητα, εάν νήφεις,
διότι η ελπίς των μελλόντων είναι πιο φανερά από την όραση.
Και αν ζούσε μέσα στα ανάκτορα,
συ η ιδία η μητέρα του δεν θα ζητούσες να τον ιδείς, ακούγοντας ότι ευδοκιμεί.
Τώρα όμως που τον βλέπεις να έχει αποδημήσει προς τα πολύ ανώτερα,
μικροψυχείς για τον σύντομον αυτόν καιρό,
και μάλιστα ενώ έχεις αντί εκείνου τον σύζυγό σου;
Αλλά δεν έχεις άνδρα;
Έχεις όμως παρηγορία τον «Πατέρα των ορφανών και κριτήν των χηρών».
Άκου ότι και ο Παύλος αυτήν την χηρεία την μακαρίζει,
λέγοντας: «Η δε όντως χήρα και μεμονωμένη ήλπισεν επί Κύριον».
Πράγματι αυτή θα ευαρεστήσει περισσότερο τον Θεόν,
δεδομένου ότι επέδειξε περισσοτέραν υπομονή.
Μη θρηνείς λοιπόν γι’ αυτό το γεγονός,
το οποίο θα γίνει αφορμή να στεφανωθείς, για το οποίο θα απαιτήσεις μισθόν.
Απλώς επέστρεψες την παρακαταθήκην,
εάν παρέδωσες αυτό που ο Θεός σου είχε εμπιστευθεί.
Μη μεριμνάς πλέον, αφού εφύλαξες τον θησαυρό σε ασύλητο θησαυροφυλάκιο.
Και, αν συνειδητοποιήσεις τι είναι η παρούσα και τι η μέλλουσα ζωή,
και ότι αυτή μεν είναι ιστός αράχνης και σκιά,
τα δε εκεί όλα αμετάβλητα και αθάνατα, δεν θα χρειασθείς πλέον άλλους λόγους.
Τώρα το παιδί έχει απαλλαγεί από κάθε είδους μεταβολήν.
Εάν όμως ήταν εδώ, ίσως παρέμενεν ενάρετος, αλλά ίσως και όχι.
Ή δεν βλέπεις πόσοι αποκηρύττουν τα παιδιά τους;
Πόσοι αναγκάζονται να τα κρατούν κοντά τους αν και είναι χειρότερα από τα αποκηρυγμένα;
Ας συλλογιζόμεθα όλα αυτά, και ας φιλοσοφούμε.
Με τον τρόπον αυτόν, και τον νεκρό θα ευχαριστήσωμε,
και από τους ανθρώπους θα απολαύσωμε πολλούς επαίνους,
και από τον Θεόν θα λάβωμε τον μεγάλο μισθό της υπομονής,
και θα γίνωμε μέτοχοι των αιωνίων αγαθών.
Τα οποία είθε να επιτύχωμε με την χάρη
και την φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,
«ω η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».

Από το βιβλίο Πατερικόν Κυριακοδρόμιον, σελίς 353 και εξής.

Επιμέλεια κειμένου, Δημήτρης Δημουλάς.

Copyright Ορθόδοξη Πορεία

8 Νοεμβρίου : Των Ταξιαρχών

2008-11-08T11:31:00.000+02:00

- ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΣΩΜΑΤΩΝ - ΠΕΤΡΑΚΗ, 210-7212402

- ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ (Π.Ε.) ΚΕΡΑΤΕΑΣ

- I.M. Παμεγγίστων Ταξιαρχών Νηλείας Πηλίου

- I.M. Ταξιαρχών Μανταμάδου

- Αγιοι Ταξιάρχες, Αθήνα, Εθνικός Κήπος, 210-7217816
- Αγιοι Ταξιάρχες, Μαρούσι
- Αγιοι Ταξιάρχες, Ελευσίνα
- Αγιοι Ταξιάρχες, Κορυδαλλός, Φυλακές, 210-9827521
- Αγιοι Ταξιάρχες, Πέραμα
- Αγιοι Ταξιάρχες & Άγιος Δημήτριος, Μαρούσι, Νέα Λέσβος
- Αγιοι Ταξιάρχες, Βύρωνας, Ζωοδόχου Πηγής, εντός κοιμ., 210-7666639
- Αγιοι Ταξιάρχες, Ροδόπολη, εντός κοιμ.
- Αγιοι Ταξιάρχες, Κορυδαλλός, εντός κοιμ. 210-5612357
- Αγιοι Ταξιάρχες, Νέα Σμύρνη, εντός κοιμ. 210-9812202
- Άγιος Ταξιάρχης, Μάνδρα
- Άγιος Ταξιάρχης, Περιστέρι
- Άγιοι Άγγελοι, Σταμάτα
- Άγιοι Ασώματοι, Κορωπί, Φουβάλια
- Άγιοι Ασώματοι, Σπάτα
- Άγιοι Ασώματοι & Άγιος Γεώργιος, Αθήνα, Κεραμεικός, 210-5240675
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Αθήνα, Πεδίο Άρεως, 210-8230566
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Αχαρνές, Χαραυγή, 210-2464655
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Ηράκλειο, Νέο Ηράκλειο, 210-2833558
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Μοσχάτο, 210-9415664
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Αθήνα, εντός Αστυν. Ακαδημίας
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Ν. Φιλαδέλφεια, Κόκκινος Μύλος, εντός κοιμ.
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Άγιος Δημήτριος, εντός κοιμ. 210-9702815
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Περιστέρι, Ν. Κολοκυνθού, 210-5719226
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Περιστέρι, Θεολόγος, 210-5712325
- Ταξιάρχης Μιχαήλ, Χαλάνδρι, 210-8042926
- Παμμέγιστοι Ταξιάρχες, Βυρωνας, Νέα Ελβετία

9 Νοε. : Αγία Θεοκτίστη η Λεσβία

2008-11-07T09:59:00.002+02:00

http://voutsinasilias.blogspot.com/2008/10/9.html

Ι. Μ. ΟΣΙΑΣ ΘΕΟΚΤΙΣΤΗΣ ΛΕΣΒΙΑΣ, ΙΚΑΡΙΑΣ

Άγνωστο πότε ιδρύθηκε.
Πρέπει να υπήρχε προ του 1688.
Βρίσκεται στην Ικαρία κοντά στο χωριό Φραντάτο,
στο βόρειο μέρος της νήσου,
δυτικά του χωριού Πηγή σε δασώδη περιοχή.
Ο ναός είναι βασιλική αφιερώμενος στην Οσία Θεοκτίστη την Λεσβία.
Εορτάζει στις 9 Νοεμβρίου,
αλλά γίνεται περιφορά των λειψάνων της την 1η Κυριακή του Σεπτεμβρίου
για τους λουόμενους.
Υπάρχει επιγραφή στο ναό που λέγει ότι εκτίσθη από τον Χατζή Παντελή αναγνώστου από την Χίο το 1688.
Έχει περί τα 15 κελλιά.
Χρησιμοποιούνται ως ξενώνες.
Άνευ μοναχών.
Δρόμος καλός βατός.

Κόκορη Δημητρίου: Ορθοδοξα Ελληνικά Μοναστήρια, Επτάλοφος, 1997, σελ. 380

9 Νοεμβρίου : Άγιος Νεκτάριος

2008-11-06T23:50:00.002+02:00

- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Αγία Παρασκευή, Τσακός
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Αθήνα, Νεάπολη
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Αμαρούσιο, Νέα Λέσβος
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ανω Λιόσια, Αγ. Γεώργιος
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Βούλα, Πανόραμα, 210-8954921
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ηράκλειο, Καναπίτσα, 210-2826198
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Κηφισιά, Άνω Κηφισιά, 210-8084100
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Κηφισιά, Αγία Κυριακή, 210-8016585
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, (ναϊδριο), Κορωπί, Κίτσι
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Μάνδρα
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ν. Ερυθραία
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ν. Ψυχικό
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Παιανία, Σπήλαιο
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Παλλήνη, Αγία Τριάδα
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Παλλήνη, Λουτρό
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Παιανία, Χαλιδού, (εντός Στέγης Αγάπης)
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Πετρούπολη, Κηπούπολη, 210-5026229
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Ραφήνα, Κόκκινο Λιμανάκι
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Χαϊδάρι, Γρηγορούσα, 210-5811254
- ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ, Αθήνα, Πλ. Μαβίλη, (εντός Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.)

5 Νοεμβρίου : Σαν σήμερα το 1920 ...

2008-11-05T13:18:00.001+02:00

Σαν σήμερα το 1920 γεννήθηκε ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης στο Λίβισι της Μ. Ασίας.

4 Νοεμβρίου : Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

2008-11-04T17:00:00.008+02:00

Με λεπτομέρειες που προξενούν εντύπωση έδωσε τις τελευταίες οδηγίες του για την ταφή του, στη σεβαστή και αγαπητή του μάνα Αργυρώ : "Οι ιερείς θα μου φορέσουν το κουκούλι και θα μου σκεπάσουν το πρόσωπο. Θα με θέσετε κάτω από τον πολυέλαιο και θα μου ανάψετε καθαρί κερί. Ο κόσμος θα προσκυνά την εικόνα του Χριστού, που θα μου έχετε στο στήθος. Οι γυνααίκες να φορούν άσπρα μαντήλια. Τα υπάρχοντά μου τα λειτουργικά να τα θέσετε στον τάφο μου. Για την εκταφή θα υπάρξει σημείο. Τα πουλιά της αυλής θα πετούν στο ίδιο σημείο κατά την ταφή μου και τα κυπαρίσσια που φύτεψα θα γύρουν κατά τον τάφο μου. Όλος ο κόσμος να φάει και να ετοιμάσετε φαγητό. Εφτά φορές να φουρνίσετε ψωμί".
Λίγες ώρες μετά τα μεσάνυκτα, ημέρα Τετάρτη ξημέρωνε, η 4η Νοεμβρίου του 1959, παρέδωσε το πνεύμα του στον Πλάστη του, τον οποίο αγάπησε και υπηρέτησε θερμά από παιδί. Ο Γέροντας την ύστατη αυτή ώρα θέλησε να είναι μόνος με μόνο το Θεό, όπως έκανε και όλες τις κορυφαίες ώρες της ζωής του. Με τρόπο απομάκρυνε και τη γερόντισσα Αργυρώ από το κελλί του. Όταν επέστεψε τον βρήκε μακαρίως αναπαυόμενο από τους πολυετείς μακρόθυμους αγώνες του. Ήταν 58 ετών. Πρίν βγεί από το κελλί του η μάνα Αργυρώ τον είδε να στρέφεται προς την εικόνα της Παναγίας και να λέει: "Της ευσπλαχνίας την πύλην άνοιξον ευλογημένη Θεοτόκε".

Για τα έγγραφα αγιοποίησης, ευχαριστούμε τον Ορέστη.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 02/11/2008 ΣΤΗΝ ΔΡΑΜΑ, ΕΠ’ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΕΩΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΡΣΛΙΔΗ.

3 Νοεμβρίου : Άγιος Γεώργιος ο Νεαπολίτης

2008-11-03T17:36:00.000+02:00

- Ι.Ν. Αγίου Ευσταθίου, Νεάπολη, Ν. Ιωνία, 210-2794282

Καινή Διαθήκη

2008-11-02T20:54:00.010+02:00

Όσοι θέλουν να έχουν
μια πλήρη Καινή Διαθήκη στον υπολογιστή τους
με μετάφραση - ερμηνεία Κολιτσάρα (Ζωής) στο πλάι δεξιά
μπορούν να την βρούν εδώ
http://groups.google.com/group/proskinimatika/topics.

Η εγκατάσταση γίνεται με ένα απλό extract
όλων των αρχείων σε ένα κενό νέο φάκελο.
Μοναδική προϋπόθεση να υπάρχει εγκατεστημένη στον Η/Υ,
η γραμματοσειρά Athena.

2 Νοεμβρίου : Σαν σήμερα το 1897 ...

2008-11-02T09:38:00.001+02:00

Σαν σήμερα το 1897
γεννήθηκε στο χωριό Λεύκες της Πάρου
ο π. Ιωσήφ ο Σπηλιώτης.

Να σημειώσομε ότι
η Α' Έκδοση εξαντλήθηκε.

ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

2008-11-01T20:20:00.003+02:00

http://www.imlemesou.org/komvos/index.php?option=com_content&task=view&catid=64&id=1954.&Itemid=163

Το 1922 ήρθε από την Μικρασία με τους πρόσφυγες ένα ορφανό Ελληνόπουλο,
ονόματι Συμεών.
Εγκαταστάθηκε στον Πειραιά σε μια παραγκούλα
και εκεί μεγάλωσε μόνο του.
Είχε ένα καροτσάκι
και έκανε τον αχθοφόρο,
μεταφέροντας πράγματα στο λιμάνι του Πειραιά.
Γράμματα δεν ήξερε ούτε πολλά πράγματα από την πίστη μας.
Είχε την μακαρία απλότητα και πίστη απλή και απερίεργη.
Όταν ήρθε σε ηλικία γάμου νυμφεύθηκε,
έκανε δύο παιδιά
και μετακόμισε με την οικογένεια του στη Νίκαια.
Κάθε πρωί πήγαινε στο λιμάνι του Πειραιά
για να βγάλει το ψωμάκι του.
Περνούσε όμως κάθε μέρα το πρωί από το ναό του αγίου Σπυρίδωνος,
έμπαινε μέσα,
στεκόταν μπροστά στο τέμπλο,
έβγαζε το καπελάκι του και έλεγε:
«Καλημέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Βοήθησέ με να βγάλω το ψωμάκι μου».
Το βράδυ που τελείωνε τη δουλειά του
ξαναπερνούσε από την Εκκλησία,
πήγαινε πάλι μπροστά στο τέμπλο και έλεγε:
«Καλησπέρα Χριστέ μου, ο Συμεών είμαι. Σʼ ευχαριστώ που με βοήθησες και σήμερα».
Και έτσι περνούσαν τα χρόνια του ευλογημένου Συμεών.
Περίπου το έτος 1950 όλα τα μέλη της οικογενείας του αρρώστησαν από φυματίωση και εκοιμήθησαν εν Κυρίω.
Έμεινε ολομόναχος ο Συμεών
και συνέχισε αγόγγυστα τη δουλειά του
αλλά και δεν παρέλειπε να περνά από τον άγιο Σπυρίδωνα
να καλημερίζει και να καλησπερίζει τον Χριστό,
ζητώντας την βοήθεια Του και ευχαριστώντας Τον.

Όταν γέρασε ο Συμεών, αρρώστησε.
Μπήκε στο Νοσοκομείο και νοσηλεύτηκε περίπου για ένα μήνα.
Μια προϊσταμένη από την Πάτρα τον ρώτησε κάποτε:
-Παππού, τόσες μέρες εδώ μέσα δεν ήρθε κανείς να σε δει. Δεν έχεις κανένα δικό σου στον κόσμο;
-Έρχεται, παιδί μου, κάθε πρωί και απόγευμα ο Χριστός και με παρηγορεί.
-Και τι σου λέει, παππού;
-«Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή».
-«Καλησπέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι, κάνε υπομονή».
Η Προϊσταμένη παραξενεύτηκε και κάλεσε τον Πνευματικό της, π. Χριστόδουλο Φάσο, να έρθει να δει τον Συμεών μήπως πλανήθηκε.
Ο π. Χριστόδουλος τον επισκέφθηκε, του έπιασε κουβέντα, του έκανε την ερώτηση της Προϊσταμένης και ο Συμεών του έδωσε την ίδια απάντηση.
Τις ίδιες ώρες πρωί και βράδυ, που ο Συμεών πήγαινε στο ναό και χαιρετούσε τον Χριστό, τώρα και ο Χριστός χαιρετούσε τον Συμεών.
Τον ρώτησε ο Πνευματικός:
-Μήπως είναι φαντασία σου;
-Όχι, πάτερ, δεν είμαι φαντασμένος, ο Χριστός είναι.
-Ήρθε και σήμερα;
-Ήρθε.
-Και τι σου είπε;
-Καλημέρα Συμεών, ο Χριστός είμαι. Κάνε υπομονή, σε τρεις μέρες θα σε πάρω κοντά μου πρωΐ - πρωΐ.
Ο Πνευματικός κάθε μέρα πήγαινε στο Νοσοκομείο,
μιλούσε μαζί του και έμαθε για την ζωή του.
Κατάλαβε ότι πρόκειται περί ευλογημένου ανθρώπου.
Την τρίτη ημέρα πρωΐ - πρωΐ πάλι πήγε να δει τον Συμεών
και να διαπίστωσει αν θα πραγματοποιηθεί η πρόρρηση ότι θα πεθάνει.
Πράγματι εκεί πού κουβέντιαζαν, ο Συμεών φώναξε ξαφνικά:
«Ήρθε ο Χριστός», και εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου.
Αιωνία του η μνήμη.
Αμήν.

(Από το βιβλίο ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, 2008, σελ. 350-351,
Ιερόν Ησυχαστήριον Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος,
Μεταμόρφωσις Χαλκιδικής).
-------------------------------------------------------------------------
(Το παρακάτω πηραμε από σχόλιο ανάρτησης του "Ζωντανού Ιστολόγιου")

Διηγήθηκε η γιαγιά Λαμπρινή:
«Η κόρη μου Σταθούλα είχε περάσει τα δεκαοχτώ της
και ήταν καιρός για παντρειά.
Άρχισαν τα προξενιά,
αλλά δεν με ανέπαυαν οι γαμπροί.
Ήταν ευκατάστατοι, καλοί άνθρωποι,
αλλά με σεσαλευμένη καθαρότητα.
Εκείνα τα χρόνια δεν είχε τόσο λόγο η νύφη για την επιλογή του γαμπρού
και επειδή είχα την μέριμνα του γαμπρού
ήθελα πρώτα απ’ όλα να είναι καθαρός, αγνός.
Η Σταθούλα δεν είχε κλίσει για καλογερική όπως εγώ
και έπρεπε να βρεθεί γαμπρός.
Μια μέρα το βράδυ που πήγα στο κρεβάτι να κοιμηθώ,
πήρα ως συνήθως να διαβάσω ένα βιβλίο
και ήμουν στενοχωρημένη γιατί δεν βρισκόταν ο γαμπρός.
Ο άνδρας μου κοιμόταν χωριστά για μην τον ενοχλώ.
Μόλις είχε πάρει ο ύπνος τον άνδρα μου,
άνοιξε το παράθυρο μόνο του
και μπήκε ο φύλακας Άγγελός μου.
Πήρε το πνεύμα μου.
Στο κρεβάτι μου έμεινε το σώμα μου μισοπεθαμένο.
Βαδίζαμε-βαδίζαμε χωρίς να ξέρω πού πάμε.
Φθάσαμε στην Πρέβεζα.
Μου λέει:
“Μην σταματάς καθόλου. Θέλουμε να πάμε στη Λευκάδα”.
Εγώ δεν ήξερα πού είναι η Λευκάδα.
Φθάσαμε στο νησί, πήγαμε σ’ένα σπίτι στην εξώπορτα.
Μου λέει ο άγγελος:
“Κάθισε εδώ και εγώ θα ανοίξω την πόρτα.
Να κοιτάς μέσα”.
Άνοιξε την πόρτα του σπιτιού και είδα ένα νέο όρθιο,
με κουστούμι, με την πλάτη γυρισμένη.
Γύρισε τότε να κλείσει την πόρτα,
γιατί του φάνηκε ότι άνοιξε μόνη της
και τον είδα και από μπροστά.
Ο Άγγελος ήταν πνεύμα και εγώ άυλη και δεν μας έβλεπε.
–“Σου αρέσει για γαμπρός στην κόρη σου;”
–“Καλός είναι, αλλά είμαστε μακριά.”
–“Άγγελος είναι και αυτός όπως και εγώ.”
–“Άγγελο θα πάρει η κόρη μου; Άνθρωπος είναι, πώς θα πάρει Άγγελο”,
ενώ εννοούσε την καθαρότητά του!
–“Από τώρα δεν θα κάνεις άλλο συνοικέσιο για την κόρη σου ό,τι και να σου λένε οι άλλοι. Θα περιμένεις λίγα χρόνια, λόγω κάποιων δυσκολιών, αλλά θα σου τον φέρω τον γαμπρό μόνο του και θα βρει την κόρη σου.”
Ξεκινήσαμε την επιστροφή με τον ίδιο τρόπο.
Πέρασαν τρία χρόνια και πήγε η κόρη μου με το γιο μου σ’ ένα ζαχαροπλαστείο.
Εκεί ήταν ο γαμπρός.
Μόλις την είδε, ήρθε και την ζήτησε σε γάμο.
Κατάλαβα ότι ήταν αυτός που ήθελε ο Θεός.
Τον δεχτήκαμε και δόξασα τον Θεό για την μεγαλοσύνη Του.»

Από το Κεφάλαιο 19 «Λαμπρινή Βέτσιου»
του υπέροχου βιβλίου ΑΣΚΗΤΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ,
Τομος Α,
Εκδόσεις ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ 2008,
Κεντρική αποκλειστική διάθεση
τηλ 2375061592, 2375061103 fax 2375061103.
Για την αντιγραφή ΑΠ.

1 Νοε. : Όσιος Δαυϊδ ο Γέροντας : "Είδαμε τον Άγιο με τα μάτια μας να μας ευλογεί"

2008-11-01T20:07:00.004+02:00

http://www.imlemesou.org/komvos/index.php?option=com_content&task=view&id=873&Itemid=171

Με βαθειά συγκίνηση θέλω να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που μου συνέβη πριν 45 χρόνια στη Μονή του Οσίου Δαβίδ.
Την εποχή εκείνη ζούσα με την οικογένειά μου στο χωριό Κοκκινομηλιά,
ένα πανέμορφο χωριό της Β. Ευβοίας,
ορεινό με θέα το γαλάζιο Αιγαίο.
Εκείνη την περίοδο υπηρετούσα ως ψάλτης στο αναλόγιο των ενοριών στη Κούλουρη και Μαρούλη,
δύο γειτονικά μικρά χωριά με ξεχωριστή και αυτά ζωντάνια και ομορφιά.
Στις 31 Οκτωβρίου 1960 είχαμε αποφασίσει με την σύζυγό μου να πάμε στην Ιερά Μονή του Οσίου Δαβίδ για να προσευχηθούμε
επειδή την άλλη ημέρα ήταν η γιορτή του Αγίου.
Η μετάβαση τότε γινόταν ή με τα ζώα ή με τα πόδια.
Αιφνιδίως όμως το κοριτσάκι μας, αρρώστησε γεγονός που συνέβαλε στη ματαίωση του προσκυνήματος μας.
Αν και κατά τη διάρκεια της νύχτας συνήλθε εν τούτοις η αναχώρηση μας για το μοναστήρι αναβλήθηκε.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1960,
την παραμονή του Αγίου Νικολάου ξεκινήσαμε να πραγματοποιήσουμε το προσκύνημά μας. Στο μοναστήρι συναντήσαμε και άλλους 30 περίπου προσκυνητές από ένα κεντρικό χωριό της Ευβοίας, την Αγία Άννα.
Στην Ιερά Μονή βρισκόταν ως προσκυνητής
και ο σημερινός ηγούμενος της Μονής π. Κύριλλος,
λαϊκός τότε με την μητέρα του,
εκμεταλλευόμενος την άδεια του από το στρατό, όπου υπηρετούσε.
Κατά τον Εσπερινό που τελέστηκε από τον πατέρα Ιάκωβο Τσαλίκη και τον πατέρα Γρηγόριο (που σήμερα βρίσκεται στην Αλόννησο),
οι προσκυνητές από την Αγία Άννα μας πληροφόρησαν ότι μαζί τους είναι
και ένα δωδεκάχρονο κορίτσι Γυμνασίου που συνομιλεί με τον Άγιο.
Η πρώτη επικοινωνία του έγινε στην Εκκλησία της Αγίας Άννας,
όπου είχαν μεταφερθεί τα ιερά λείψανα του Οσίου Δαβίδ.
Το δωδεκάχρονο κορίτσι έβλεπε τον Όσιο Δαυίδ
και αυθόρμητα άρχισε διάλογο μαζί του.
Αυτό επαναλήφθηκε και στο μοναστήρι του Οσίου.
Η έκπληξή μας ήταν μεγάλη.
Παρακολουθούσαμε το διάλογο και από τις απαντήσεις συμπεραίναμε τι έλεγε στη μικρή ο Όσιος Δαυίδ.
Σημειωτέον πως δεν βλέπαμε ούτε ακούγαμε την φωνή του Αγίου.
Αξέχαστος ο διάλογος του Αγίου
Παραθέτω ορισμένα τμήματα από τον καταπληκτικό αυτό διάλογο που ειλικρινά σημάδεψε από τότε τη ζωή μας:
Ο Άγιος είπε,
«Ο καθηγητής σου Μαντζ… είναι αμαρτωλός».
«Όχι Όσιε, είναι πολύ καλός» του απάντησε η κοπελίτσα.
«Ναι, θα ’ρθει μια μέρα που θα μετανοήσει και στο κήρυγμά του θα πιστέψουν δύο χιλιάδες άνθρωποι» συμπλήρωσε ο Άγιος Δαυίδ.
Σε η ερώτηση του Αγίου,
αν επιθυμεί να δει την κόλαση,
η απάντηση του κοριτσιού ήταν καταφατική.
«Ναι, θα ήθελα να δω την κόλαση και τους κολασμένους»,
(εδώ θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι το κορίτσι καθόταν και βρισκόταν σε κατάσταση έκστασης).
Αμέσως τότε βρέθηκαν στην κόλαση.
Η κοπελιά τρόμαξε μ’ αυτά που αντίκρισε και ξεφώνησε:
«Πάρε με Άγιε από εδώ, γιατί δεν αντέχω να βλέπω».
Ρώτησε όμως τον Άγιο να εξηγήσει για μια φρικτή εικόνα που αντίκρισε.
«Γιατί αυτή η γυναίκα τρώει το παιδί της;»
«Επειδή το γέννησε και το σκότωσε, για αυτό το τρώει;»
απάντησε ο Όσιος Δαυίδ.
Τότε ξανά παρακάλεσε τον Άγιο να φύγουν,
διότι δεν άντεχε να βλέπει άλλο το φρικτό εκείνο θέαμα.
Από τους μορφασμούς του προσώπου του κατανοούσες τη φρίκη που έβλεπε.
Όσιος Δαυίδ : «Θέλεις τώρα να δεις τους εκλεκτούς του παραδείσου»;
«Ναι, θέλω Όσιε» ήταν η απάντηση της μικρής.
Αμέσως βρέθηκαν στον Παράδεισο.
Κοπελίτσα: «Όσιε, τι λαμπρός που είναι ο Ήλιος εδώ και τι ωραία τριαντάφυλλα; Όσιε, γιατί τα τριαντάφυλλα είναι άλλα ανοιγμένα, άλλα μισοανοιγμένα και άλλα κλειστά»;
Όσιος Δαυίδ: «Τα ανοιγμένα είναι οι καθαρές ψυχές των χριστιανών, τα μισοανοιγμένα όχι και τόσο καθαρές και τα κλειστά οι άπιστες».
Κοπελίτσα: «Όσιε αυτοί με τα λευκά φτερά γιατί σκουπίζουν τους δρόμους»;
Όσιος Δαυίδ: «Αυτοί είναι οι Άγγελοι και σκουπίζουν τους δρόμους για να περάσει η ψυχή του πατρός Ιακώβου»
(ο πατήρ Ιάκωβος ήταν μαζί μας και τ’ άκουγε αυτά).
Κοπελίτσα: «Και θα ’ρθει τώρα η ψυχή του πατρός Ιακώβου;
«Θα αργήσει πολύ γιατί πρέπει να εξομολογεί τον κόσμο».
Τότε είδα τον γέροντα Ιάκωβο να σκουπίζει με ένα λευκό μαντήλι τα δάκρυά του.
Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ήλθε ένα λεωφορείο με 25 περίπου επιβάτες.
Εισήλθαν στον Ιερό Ναό.
Η ησυχία που επικρατούσε τους ώθησε την περιέργεια.
Τι συμβαίνει, μας ρώτησαν.
Τους εξηγήσαμε πως ζούμε ένα θαύμα.
Παρακολουθούμε μια συζήτηση του κοριτσιού με τον Άγιο Δαυίδ.
Γέλασαν ειρωνικά και μας χλεύασαν.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή σταμάτησε η συνομιλία του κοριτσιού με τον Άγιο.
Με απορία η κοπελίτσα απευθυνόμενη στον Άγιο ρωτά:
«Όσιε, γιατί φεύγεις; μήπως οι ψυχές των χριστιανών δεν είναι καθαρές»;
«Το πούλμαν που ήλθε τώρα με τα 25 άτομα είναι όλοι άθεοι;
εκτός από μια γερόντισσα 85 περίπου ετών,
η οποία είναι πολύ πιστή
και χάριν αυτής της ψυχής έφτασε εδώ το πούλμαν;
Τι είπες Άγιε;
στο πούλμαν υπάρχει και ένας Αθηναίος ψηλός
και άκληρος που έχει ένα σκυλί που το ταΐζει καλύτερα από το παιδί του,
ενώ πολλοί φτωχοί που έπεσαν στα χέρια του τους πέταξε στους δρόμους»;
(τα λόγια τούτα του Αγίου συμπεραίνουμε από τις ερωτήσεις της κοπελίτσας.
Ο άνθρωπος που περιέγραψε η κοπελιά κατά σύμπτωση με πλησίασε και με ρώτησε:
«Κύριε, τι είναι εδώ που ήλθαμε»;
Είναι το μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ, του είπα.
«Μα αυτά που είπε το κορίτσι, αυτός που περιέγραψε είμαι εγώ. Πού ξέρει αυτό για μένα»;
Την στιγμή εκείνη πήρε την γυναίκα του και στάθηκαν μπροστά στην εικόνα του Αγίου λέγοντας:
«Άγνωστε Άγιε, δεν σε ξέρω ποιος είσαι, αλλά σ’ ευχαριστώ που μέσα σ’ αυτή την ερημιά βρήκα τον Θεό μου».
Τότε το κοριτσάκι απευθυνόμενη προς αυτούς που είχαν εισέλθει στον Ιερό Ναό είπε:
«Σας παρακαλώ, όσοι έχουν βαριά την συνείδησή τους ας βγουν έξω, διότι ο Άγιος δεν θέλει να τους βλέπει».
Οι επιβάτες του πούλμαν αναχώρησαν αφού δεν είχαν σκοπό και να μείνουν άλλο.

Μόλις έφυγαν άρχισε πάλι η συζήτηση με τον Άγιο.
Ήταν πλέον περασμένα μεσάνυχτα.
«Μη φεύγεις Όσιε, δεν κουράσθηκα» είπε η κοπελίτσα και αμέσως συμπλήρωσε:
«Α! θα ’ρθεις στις 3.00 η ώρα και θα κάνεις και θαύμα»;
Στη συνέχεια έτριψε τα μάτια του και απευθυνόμενη στη φίλη της που στεκόταν δίπλα της είπε:
«Κοιμήθηκα»;
«Ναι, σε είχε πάρει ο ύπνος» απάντησε εκείνη.
«Συγχώρεσέ με Άγιε, ήλθα να σε προσκυνήσω και κοιμήθηκα» μονολόγησε.
Τότε πράγματι καταλάβαμε ότι αυτά που προηγήθηκαν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας τα αγνοούσε.
Εμείς όμως με αγωνία περιμέναμε το θαύμα στις 3.00 π.μ. που είχε προαναγγείλει ο Άγιος.
Ήταν 2:45 π.μ όταν οι καμπάνες του μοναστηριού άρχισαν να κτυπούν χαρμόσυνα. Πεταχτήκαμε έξω.
Κτυπούσαν μόνες τους.
Το γεγονός αυτό το εκλάβαμε ως το θαύμα που αναμέναμε.
Εισήλθαμε πάλι στον Ναό.
Το ρολόι έδειχνε 3:00.
Ξαφνικά η ματιά όλων μας επικεντρώθηκε στο πάνω μέρος του τέμπλου.
Στο ύψος του μικρού παραθύρου στον λευκό τοίχο παρουσιάστηκε μια σκιά που τράβηξε σαν μαγνήτης την προσοχή μας.
Διερωτηθήκαμε, τι προκαλεί αυτή τη μαύρη σκιά στον τοίχο;
Τότε είδαμε να προβάλλει το κεφάλι του Οσίου Δαβίδ, με τα λευκά γένια του, όπως ακριβώς είναι στην εικόνα η μορφή του.
Φάνηκε ακόμη το πετραχήλι, καθώς και δύο ή τρεις σταυροί από το πετραχήλι.
Κουνούσε το κεφάλι του.
Στο χέρι του κρατούσε το θυμιατό.
Άρχισε να θυμιάζει.
Τα κουδουνάκια του θυμιατού ακουγόντουσαν δυνατά.
Δάκρυα κατάνυξης πλημμύρισαν τους πάντες.
Ικετεύαμε τον Άγιο να μας ελεήσει.
Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα.
Ο Άγιος έπαιρνε το θυμιατό στο αριστερό χέρι και με το δεξί ευλογούσε τον κόσμο.
Ομολογώ ότι το θυμάμαι όσο ζω
και δεν θα ξεχάσω ποτέ μου την γλυκύτητα του προσώπου του.
Μια γλυκύτητα που αγαλλίαζε την ψυχή μου.
Τη στιγμή που ο Άγιος έσκυψε και προσκυνούσε το κοριτσάκι φωνάζει δυνατά:
«Παναγιά μου! Χριστέ μου! περνάει ο Χριστός, περνάει η Παναγία, ο Μ. Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Δημήτριος».
Ανέφερε πλειάδα Αγίων για αρκετή ώρα.
Του λόγου μας διακρίναμε μόνο τον Όσιο Δαβίδ που έκανε αυτή την υπόκλιση.
Εξ αυτών που έλεγε το κορίτσι δεν βλέπαμε τίποτε.
Μέσα σε όλα αυτά οφείλω να σας διηγηθώ και ένα εξίσου σοβαρό περιστατικό που συνέβη στη σύζυγό μου την βραδιά εκείνη.
Κρατούσε το μικρό μας κοριτσάκι στην αγκαλιά της όλη την νύχτα χωρίς να αισθάνεται κούραση.
Σε μια στιγμή όμως που προσπαθούσε να δει καλύτερα,
αισθάνθηκε ότι το μικρό έγινε φοβερά βαρύ.
Προσπάθησε να αφήσει κάτω το μικρό αλλά εκείνο παρέμεινε στην αγκαλιά της χωρίς ωστόσο η ίδια να το κρατά.
Επί μία ώρα ο Όσιος Δαυίδ παρέμεινε ορατός δια γυμνού οφθαλμού μέσα στον Ναό του.
«Παιδιά μου ιδού ο Άγιος μας είναι εδώ κοντά μας.
Να τον παρακαλείτε να σας βοηθάει πάντα. Ας αρχίσουμε όμως τώρα τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία».
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας συνομίλησα με τον τότε φαντάρο και φίλο μου και σημερινό Ηγούμενο της Μονής πατέρα Κύριλλο.
«Είδες Κώστα- είπα- απόψε τι έγινε»;
«Ναι Σταύρο, ζωντανά πράγματα αυτά, έχω συγκλονισθεί.
Όπως βλέπεις είμαι στρατιώτης και αυτή τη στιγμή σου λέω πως όταν απολυθώ θα έλθω κατευθείαν εδώ και δεν θα πάω στο χωριό μου.
Γιατί πλέον θέλω να υπηρετήσω τον Άγιο τον οποίο απόψε είδα με τα μάτια μου.
Θα μείνω μοναχός στην Ιερά Μονή του Αγίου, διότι όπως είδες και συ τον είδα ζωντανό, τι άλλη απόδειξη θέλω».
Πράγματι έτσι και έγινε.
Όταν απολύθηκε πήγε στο Μοναστήρι.
Σήμερα είναι ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαβίδ.
Εύχομαι ολόψυχα να είναι πάντα Άξιος,
να του δίδουν ο Όσιος Δαβίδ
και ο Μακαριστός προκάτοχός του Ιάκωβος,
δύναμη, κουράγιο και υγεία
για να υπηρετεί τους πιστούς που προστρέχουν σε αυτό το λιμάνι,
ώστε να βρουν την γαλήνη της ψυχής τους.

Συντάκτης: π. Σταύρος Αναγνώστου εφημέριος Ιστιαίας Ευβοίας
Πηγή: Στύλος Ορθοδοξίας (ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2005)

1 Νοεμβρίου : Αγία Ελένη από την Σινώπη

2008-11-01T11:10:00.002+02:00

Η εικόνα δεξιά είναι από τον
Ι.Ν. Αγίου Κοσμά
στο Μαρούσι.

Τα κείμενα κάτω,
από το βιβλίο
"Γνώσις και Βίωμα
της Ορθοδόξου Πίστεως"

1 Νοε. : Όσιος Δαβίδ ο Γέροντας

2008-11-01T08:38:00.000+02:00

http://users.forthnet.gr/hlk/prokopinipia/Monastiri.htm

http://www.rel.gr/photo/thumbnails.php?album=58

1 Νοεμβρίου : Άγιοι Ανάργυροι

2008-11-01T01:05:00.001+02:00

- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων Αμαρουσίου, 210-8028561

- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Άγιοι Ανάργυροι, Τσούμπα, 210-2611689
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αγ. Παρασκευή, Πευκάκια, 210-6398874
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Άνω Πατήσια, 210-2522613
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Ακαδημία
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Πλ. Κουμουνδούρου, 210-3229946
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Ψυρρή, 210-3216234
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Μαρούσι, 210-8028561
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Ασπρόπυργος
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Δραπετσώνα, Ανάληψη
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Ηλιούπολη, Α. Ηλιούπολη, 210-9930817
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Κορωπί, Άγιοι Ανάργυροι
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Μάνδρα, Εργ. Κατοικίες
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Νέα Ερυθραία
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Νέα Ιωνία, Ιωνία, 210-2791112
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Ν. Σμύρνη, Χρυσάκη, 210-9414131
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Νίκαια
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Παλλήνη, Κ. Μπαλάνα
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Παιανία, Πυργάρι, 210-6643398
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Πειραιάς, Καλλίπολη, 210-4517096
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Πειραιάς, Κοκκινιά, 210-4913724
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Πειραιάς, Κοκκινιά, 210-4206194
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Χαλάνδρι, Κ. Χαλάνδρι, 210-6819832
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Εντός Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, 210-77728511
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αθήνα, Γουδί, Εντός Λαϊκού Νοσοκομείου, 210-7777118
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Αγία Βαρβάρα, Λειμωδών, Εντός Νοσοκομείου Αγία Βαρβάρα, 210-5615291
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Κηφισιά, Πανόραμα, Εντός Νοσοκομείου
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων, Πειραιάς, Φρεαττύδα, Εντός Τζανείου Νοσοκομείου, 210-4519411
- Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων και Αγίας Αικατερίνης, Σπάτα, 210-6632425

30 Οκτ. : Τέρτιος

2008-10-30T19:25:00.002+02:00

Πρός Ρωμαίους, Κεφ. 16

22 ἀσπάζομαι ὑμᾶς ἐγὼ Τέρτιος ὁ γράψας τὴν ἐπιστολὴν ἐν Κυρίῳ.

22 Σᾶς χαιρετῶ ἐν Κυρίῳ καὶ ἐγὼ ὁ Τέρτιος, ποὺ ἔγραψα αὐτὴν τὴν ἐπιστολήν.

30 Οκτ. : Κλωπάς

2008-10-30T19:14:00.004+02:00

Κατά Λουκάν, Κεφ. 24

13 Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ Ἱερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα Ἐμμαοῦς.	13 Καὶ ἰδού, δύο ἀπὸ τοὺς μαθητὰς ἐπήγαιναν αὐτὴν τὴν ἡμέραν εἰς κάποιο χωριό, ποὺ ἀπεῖχε ἀπὸ τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἕνδεκα περίπου χιλιόμετρα καὶ τὸ ὁποῖον ἐλέγετο ᾿Εμμαούς.
14 καὶ αὐτοὶ ὡμίλουν πρὸς ἀλλήλους περὶ πάντων τῶν συμβεβηκότων τούτων.	14 Καὶ αὐτοὶ συνωμιλοῦσαν μεταξὺ των δι' ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα.
15 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν καὶ αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς·	15 Καὶ ἐνῶ αὐτοὶ συνωμιλοῦσαν καὶ συζητοῦσαν περὶ τοῦ ᾿Ιησοῦ, ὁ ἴδιος ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς ἐπλησίασε καὶ ἐπήγαινε μαζῆ των.
16 οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο τοῦ μὴ ἐπιγνῶναι αὐτόν.	16 Τὰ δὲ μάτια των ἐμποδίζοντο ἀπὸ κάποια ὑπερφυσικὴν δύναμιν, διὰ νὰ μὴ τὸν ἀναγνωρίσουν.
30 καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κατακλιθῆναι αὐτὸν μετ' αὐτῶν λαβὼν τὸν ἄρτον εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἐπεδίδου αὐτοῖς.	30 Καὶ ἐνῷ ἐξηπλώθη κοντὰ εἰς τὸ τραπέζι τοῦ φαγητοὺ μαζῆ μὲ αὐτούς, ἐπῇρε τὸν ἄρτον, τὸν εὐλόγησε εὐχαριστῶν τὸν Θεόν, ὅπως συνήθιζε νὰ κάνῃ πρὸ τοῦ φαγητοῦ, καὶ ἀφοῦ τὸν ἔκοψε εἰς κομμάτια, ἔδιδε εἰς αὐτούς.
31 αὐτῶν δὲ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ, καὶ ἐπέγνωσαν αὐτόν· καὶ αὐτὸς ἄφαντος ἐγένετο ἀπ' αὐτῶν.	31 Τὴν στιγμὴν αὐτήν, ὅταν εἶδαν τὸν τρόπον τῆς εὐλογίας καὶ τοῦ τεμαχισμοὺ τοῦ ἄρτου, ἤνοιξαν μὲ θεῖον φωτισμὸν τὰ μάτια των καὶ ἀνεγνώρισαν ἀμέσως τὸν διδάσκαλον των. ᾿Αλλὰ αὐτὸς ἔγινε ἀμέσως ἄφαντος ἀπὸ αὐτούς.
32 καὶ εἶπον πρὸς ἀλλήλους· Οὐχὶ ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν, ὡς ἐλάλει ἡμῖν ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὡς διήνοιγεν ἡμῖν τὰς γραφάς;	32 Καὶ εἶπαν μεταξὺ των· <ἡ καρδία μας δὲν ἐφλογίζετο ἕντος ἡμῶν ἀπὸ θεῖον ἐνθουσιασμόν, καθὼς μᾶς ὠμιλοῦσε εἰς τὸν δρόμον καὶ μᾶς ἐφανέρωνε τὰ δυσκολονόητα γιὰ μᾶς νοήματα τῶν Γραφῶν;>

29 Οκτ. : Αγία Αναστασία η Ρωμαία

2008-10-29T14:19:00.001+02:00

- Ι.Ν. Αγίας Αναστασίας (εντός Αρσακείου), Παλαιό Ψυχικό

http://www.arsakeio.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=71&Itemid=110

Το σχολικό συγκρότημα των Αρσακείων Σχολείων Ψυχικού περιλαμβάνει
ιερό ναό σταυροειδή μετά τρούλου,
που κατασκευάστηκε το 1935
σε σχέδια τού αρχιτέκτονα τής Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας Α. Κριεζή,
ο οποίος είχε αναλάβει την εκπόνηση των σχεδίων
για την ανέγερση ολόκληρου τού κτηριακού συγκροτήματος των Αρσακείων Σχολείων.
Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Αναστασία τη Ρωμαία
και λειτούργησε για πρώτη φορά το 1936,
αντικαθιστώντας τον ομώνυμο ναό τού Αρσακείου Μεγάρου,
τον οποίο είχε ιδρύσει και εξοπλίσει ο Απόστολος Αρσάκης
στη μνήμη τής συζύγου του Αναστασίας.

Τον ναό αγιογράφησε μεταξύ των ετών 1965-1968 ο αγιογράφος Ιωάννης Ψυχάκης.

Στον ναό εκκλησιάζονται,
με την ευκαιρία των μεγάλων θρησκευτικών εορτών,
οι μαθητές των Αρσακείων Σχολείων Ψυχικού,
ενώ κάθε χρόνο στις 29 Οκτωβρίου,
εορτή τής Αγίας Αναστασίας τής Ρωμαίας,
εορτάζεται πανηγυρικά η μνήμη της.
Επίσης τη δεύτερη Κυριακή κάθε μήνα,
κατά τη διάρκεια τής σχολικής χρονιάς,
τελείται Θεία Λειτουργία για τα μέλη τής αρσακειακής οικογένειας.

28 Οκτ. : Οι άγιοι νεομάρτυρες Αγγελής, Μανουήλ, Γεώργιος και Νικόλαος

2008-10-28T22:08:00.000+02:00

- Ι.Ν. ΤΕΣΣΑΡΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ, Ρέθυμνο, 28320-91220

28 Οκτ. : Αγία Σκέπη

2008-10-28T13:45:00.002+02:00

- Ι.Ν. Αγίας Σκέπης, Αθήνα, Άνω Πετράλωνα
- Ι.Ν. Αγίας Σκέπης, Θρακομακεδόνες
- Ι.Ν. Αγίας Σκέπης - Αγίου Αλεξάνδρου, Παπάγος, 210-6510442
- Ι.Ν. Αγίας Σκέπης, Παλαιό Φάληρο, Εντός 202 ΚΕΑ, 210-9400013
- Αγία Σκέπη, Μέγαρα, 22960-32238

Ιδρύθηκε από τον ιερομόναχο Κορνήλιο στο Χαλκειός.
Τιμάται στο όνομα της Παναγίας της Σκέπης του κόσμου, (28 Οκτωβρίου). Σήμερα σε αυτό ζουν 2 μοναχές.
http://www.chiosonline.gr/aghiaskepi_gr.asp

Η προσευχή του Μανασσή (από το Μεγάλο Απόδειπνο)

2008-10-28T04:10:00.000+02:00

Κύριε παντοκράτορ,
ο Θεός των Πατέρων ημών,
του Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ
και του σπέρματος αυτών του δικαίου·
ο ποιήσας τον ουρανόν και την γήν συν παντί τω κόσμω αυτών·
ο πεδήσας την θάλασσαν τω λόγω του προστάγματός σου·
ο κλείσας την άβυσσον και σφραγισάμενος αυτήν τω φοβερώ και ενδόξω ονόματί σου·
όν πάντα φρίσσει και τρέμει από προσώπου της δυνάμεώς σου·
ότι άστεκτος η μεγαλοπρέπεια της δόξης σου,
και ανυπόστατος η οργή της επί αμαρτωλοίς απειλής σου,
αμέτρητόν τε και ανεξιχνίαστον το έλεος της επαγγελίας σου.
Σύ γαρ εί Κύριος ύψιστος, εύσπλαχνος,
μακρόθυμος και πολυέλεος
και μετανοών επί κακίας ανθρώπων.
Σύ, Κύριε, κατά το πλήθος της χρηστότητός σου επηγγείλω μετάνοιαν
και άφεσιν τοις ημαρτηκόσι σοι,
και τω πλήθει των οικτιρμών σου ωρισας μετάνοιαν αμαρτωλοίς εις σωτηρίαν.
Σύ ουν, Κύριε, ο Θεός των δυνάμεων,
ουκ έθου μετάνοιαν δικαίοις, τω Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ,
τοις ουχ ημαρτηκόσι σοι,
αλλ’ έθου μετάνοιαν επ’ εμοί τω αμαρτωλώ,
διότι ήμαρτον υπέρ αριθμόν ψάμμου θαλάσσης.
Επλήθυναν αι ανομίαι μου, Κύριε·
επλήθυναν αι ανομίαι μου,
και ουκ ειμί άξιος ατενίσαι και ιδείν το ύψος του ουρανού
από του πλήθους των αδικιών μου,
καταπεμπτόμενος πολλώ δεσμώ σιδηρώ,
εις το μη ανανεύσαι την κεφαλήν μου,
και ουκ έστι μοι άνεσις·
διότι παρώργισα τον θυμόν σου
και το πονηρόν ενώπιόν σου εποίησα,
μη ποιήσας το θέλημά σου
και μη φυλάξας τα προστάγματά σου.
Και νύν κλίνω γόνυ καρδίας,
δεόμενος της παρά σου χρηστότητος.
Ημάρτηκα, Κύριε, ημάρτηκα και τας ανομίας μου εγώ γινώσκω·
αλλ’ αιτούμαι δεόμενος·
Ανες μοι, Κύριε, άνες μοι,
και μη συναπολέσης με ταις ανομίαις μου,
μηδέ εις τον αιώνα μηνίσας τηρήσης τα κακά μοι,
μηδέ καταδικάσης με εν τοις κατωτάτοις της γής,
διότι σύ εί Θεός,
Θεός των μετανοούντων,
και εν εμοί δείξεις πάσαν την αγαθωσύνην σου·
ότι ανάξιον όντα σώσεις με κατά το πολύ έλεός σου,
και αινέσω σε διά παντός εν ταις ημέραις της ζωής μου.
Ότι σε υμνεί πάσα η δύναμις των ουρανών
και σου εστίν η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.

27 Οκτωβρίου : Αγία Πρόκλα, η σύζυγος του Πιλάτου

2008-10-27T19:03:00.001+02:00

Κατά Ματθαίον 27, στίχος 19

19 Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ βήματος ἀπέστειλε πρὸς αὐτὸν ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα· Μηδὲν σοὶ καὶ τῷ δικαίῳ ἐκείνῳ· πολλὰ γὰρ ἔπαθον σήμερον κατ' ὄναρ δι' αὐτόν.

19 ᾿Ενῶ δὲ αὐτὸς ἐκάθητο εἰς τὴν δικαστικὴν ἔδραν, ἔστειλε πρὸς αὐτὸν ἡ γυναῖκα του καὶ τοῦ εἶπε· <πρόσεχε νὰ μὴν ἀναμιχθῇς εἰς τὴν ὑπόθεσιν τοῦ δικαίου ἐκείνου, διότι πολλὰ ἔπαθα σήμερα ἕνεκα αὐτοῦ εἰς τὸ ὄνειρόν μου>.

Άγιος Δημήτριος

2008-10-26T19:45:00.004+02:00

- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Α. Λιόσια, Αγ. Ιωάννης, 210-2471059
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αγ. Ανάργυροι, Μυκονιάτικα, 210-8329579
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αγ. Δημήτριος, 210-9712456
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αγ. Παρασκευή, Κοντόπευκο, 210-6003864
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αγ. Στέφανος, Αγ. Δημήτριος
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αθήνα, Αγ. Αρτέμιος, 210-7018300
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αθήνα, Αμπελόκηποι, 210-6464315
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αθήνα, Κολοκυνθού
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αθήνα, Κυψέλη, 210-8819792
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αθήνα, Ψυρρή, 210-3210632
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αιγάλεω, Νταμαράκια, 210-5611076
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αμαρούσιο, Σταθμός ΗΣΑΠ, Ενορία Αγίου Νικολάου
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Ασπρόπυργος, 210-5717616
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αχαρνές, Άγιος Αθανάσιος
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Αχαρνές, Πυργούθι
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Βύρωνας, Νέα Ελβετία, 210-7660943
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Γέρακας
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Δροσιά, 210-8135685
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Ελευσίνα
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Κηφισιά, 210-8013195
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Κορυδαλλός, Άνω Κορυδαλλός, 210-49792108
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Μαγούλα
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Παιανία
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Πειραιάς, Νέο Φάληρο, 210-4816636
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Πειραιάς, Ταμπούρια, 210-4614658
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Ψυχικό, 210-6712678
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Γλυφάδα, εντός γκόλφ
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Κρυονέρι, εντός παλαιού κοιμητηρίου
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου, Σπάτα, εντός κοιμητηρίου
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου - Αγίου Γεωργίου, Σπάτα, Βουνόπολη, ιδιωτική
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Καβαλλάρη, Αιγάλεω, 210-3422793
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη, Αθήνα, Φιλοπάππου, 210-9219297
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Μυροβλήτη, Αχαρνές
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Οπλων, Αθήνα, Κάτω Πατήσια, 210-8315506
- Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου Σωτήρος, Παλλήνη, Νέα Παλλήνη
Ενοριακός Ναός Αγίου Δημητρίου Άρτης
Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Κερατέας
Νεανική Ομάδα Αγίου Δημητρίου Πατρών

Άγιος Δημήτριος

2008-10-26T16:30:00.005+02:00

Από τον Ι.Ν. Αγίου Κοσμά στο Μαρούσι	Από το Μηνιαίο Περιοδικό "'Αγιος Ελευθέριος"
Δεξιά ο Άγιος Δημήτριος στο προσκυνητάρι της Νερατζιώτισσας.

Μνήμη νεομάρτυρος Ιωάννη Τουρκολέκα, αδελφού τού Νικηταρά

2008-10-24T13:23:00.001+03:00

σήμερα πανηγυρίζει το χωριό Τουρκολέκας της επαρχίας Φαλαισίας του νομού Αρκαδίας την μνήμη του αγίου νεομάρτυρος Ιωάννη Τουρκολέκα,του αδελφού τού Νικηταρά τού Τουρκοφάγου ο οποίος αποκεφαλίστηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1816 στη Μονεμβάσια και τού οποίου ναός υπάρχει στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε..

ο ηρωικός Νικηταράς πέθανε ξεχασμένος,αδικημένος και πάμπτωχος σε ένα χαμόσπιτο του Πειραιά.

ελπίζουμε ολοψυχα να μη συμβεί το ίδιο με την ιδιαίτερη πατρίδα του,το ηρωικό χωριό Τουρκολέκας.

ας έχουμε την ευχή τού αγίου νεομάρτυρος Ιωάννη κι ας μη λησμονούμε την πυρόπληκτη ελληνική ύπαιθρο, τους ανθρώπους,την χλωρίδα και την πανίδα της.

http://misha.pblogs.gr/2008/10/24-oktwbrioy-mnhmh-neomartyros-iwannh-toyrkoleka-adelfoy-toy-nik.html

Αγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυς

2008-10-21T14:34:00.001+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου, Γουβών Μονεμβασίας,

Χριστοδούλου του εν Πάτμω

2008-10-21T14:33:00.001+03:00

- I.M. Πάτμου

Αγιος Αρτέμιος

2008-10-20T15:41:00.001+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Αρτεμίου Παγκρατίου, οδού Φιλολάου.
- Ι.Μ. Γηροκομείου Πατρών, Ιερό παρεκκλήσιον Αγ. Αρτεμίου και Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου

Αγία Ματρώνα

2008-10-20T12:41:00.003+03:00

Η Ιερά Λειψανοθήκη η περιέχουσα το Δεξί χέρι της Οσίας Ματρώνης και το προσωπικό της Ι. Ψαλτήριο. Το διάβαζε όλο καθημερινά από την Ανατολή μέχρι τη Δύση του ηλίου σαν προσωπικό Κανόνα. Βρίσκεται στο Μοναστήρι του Οσίου Διονυσίου του Αγίου Όρους μαζί με Ιερά Κειμήλια, Δισκοπότηρα και Χειρογράφους Βυζαντινούς Κώδικες της εξαφανισθείσης από τους Τούρκους Ι. Μονής της Οσίας Ματρώνης πόλεως Χίου κατά την σφαγή της Χίου του 1822. Μεταξύ των χειρογράφων βρίσκεται και το εγκώμιο της Οσίας που έγραψε ο Μητροπολίτης Ρόδου Νείλος ο Διασσωρινός (ιδ αιών). Ο ίδιος έγραψε και την Ι. Ακολουθία της Οσίας σαν λαϊκός και ονομάζετο Νικήτας. Κατηγετο από το ίδιο χωριό με την Οσία Ματρώνα, από την Βολισσό της Χίου.
(Από το βιβλίο του Αρχ. ΙΩΑΚΕΙΜ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟΥ του Χίου, Ιεροσολυμίτου)

Ανακομειδή Λειψάνων Αγίου Γερασίμου

2008-10-20T01:01:00.013+03:00

- Άγιος Γεράσιμος Κεφαλλονιάς

- Στην έρημο της Ομονοίας, το εκκλησάκι της Πολυκλινικής	Εικόνα από το εκκλησάκι του Αγίου Γερασίμου, στην Πολυκλινική Αθηνών, στο οποίο υπηρετούσε ο γέροντας Πορφύριος.
- Ι.Ν. Αγίου Γερασίμου, Ιλισίων
- Το παρεκκλήσιο στο Μοσχάτο
με το μικρό προσκυνητάρι δίπλα στο γηροκομείο του Μοσχάτου
Ι. Ν. Αγ. Γερασίμου Πατρών [Ακτή Δυμαίων]

Ο Ευαγγελιστής Λουκάς

2008-10-18T17:54:00.004+03:00

- Ι.Ν. ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ ΠΑΤΗΣΙΩΝ

- Το Παρεκκλήσιο του Ευαγγελιστού Λουκά του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Αθηνών.

- Ι.Ν. Οσίου Λουκά, Πατρών, Μετόχι Ι. Μ. Οσ. Λουκά Βοιωτίας.

16 Οκτωβρίου : Σαν σήμερα το 1966, κοιμήθηκε ο Γέρων Ιερώνυμος της Αιγίνης

2008-10-16T01:00:00.000+03:00

Αποσπάσματα από το βιβλίο
«Ο Γέροντας Ιερώνυμος, ο Ησυχαστής της Αίγινας»
του Πέτρου Μπότση.

Λίγο πρίν παραδώσει την τελευταία του πνοή,
το πρόσωπό του είχε αποκτήσει μια απόκοσμη γαλήνη
και μια λαμπρότητα που θύμιζε μεταμόρφωση ή ανάσταση.
Ήταν προφανώς η "αγαλλίαση του σωτηρίου",
η πρόγευση της θείας μέθεξης
που απολαμβάνουν οι φιλόθεες ψυχές σ' αυτές τις κρίσιμες ώρες,
που βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας,
μεταξύ της πρόσκαιρης και της αληθινής ζωής,
όταν βλέπουν να διακαιώνονται οι προσδοκίες και οι αγώνες τους.
Σ' αυτήν την κατάσταση τον είδαμε
να κάνει πολλές φορές το σημείο του Σταυρού.
Μετά στα χείλη του ζωγραφίστηκε ένα μειδίαμα,
είπε "Δόξα σοι, ο Θεός",
φάνηκε σαν νάδωσε κάποιον ασπασμό
κι έκλεισε τα μάτια.
Ή ώρα ήταν ακριβώς 12:33 μεσημέρι,
Κυριακή 16 Οκτωβρίου (3 Οκτωβρίου π.η.)

ΑΓΓΕΛΟΜΙΜΗΤΟΙ ΑΣΚΗΤΕΣ

Ιδιαίτερη αναφορά όμως θα πρέπει να κάνουμε σε κάποιες άγιες μορφές, που προς το τέλος του περασμένου αιώνα βοήθησαν πάρα πολύ στην πνευματική ανάταση των κατοίκων του Γκέλβερι κι επηρέασαν βαθύτατα τον π. Ιερώνυμο στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Δύο από τις μορφές αυτές ήταν :

1. Ο Μισαήλ

Ο Μισαήλ ήταν μια πατριαρχική μορφή. Ένας ασκητικός τύπος απ’ αυτούς που μόνο στα συναξάρια συναντάμε. Αυστηρός αλλά και πράος μαζί, έμοιαζε με προφήτη, που σέρνει απάνω του ολόκληρη παράδοση αιώνων. Συνδύαζε τον τύπο του αυστηρού προφήτη μ’ αυτόν του εσωστρεφή ασκητή που περνάει όλες τις μέρες και τις νύχτες του στη προσευχή. Ήταν μια δυναμική προσωπικότητα που έπαιζε το ρόλο του πνευματικού καθοδηγητή όλων των κατοίκων του χωριού. Όπως έλεγε ο γέροντας Ιερώνυμος, «ο Μισαήλ ήταν ένας νέος αββάς Ισαάκ. Τόσο πολύ είχε προχωρήσει στην προσευχή».

Ο Μισαήλ ήταν έγγαμος αλλά δε ζούσε μαζί με τη γυναίκα του, ήταν σαν αδέλφια. Εργαζόταν για την οικογένειά του και την συντηρούσε, αλλά δεν έμενε μαζί της. Την ημέρα δούλευε μόνος του στα κτήματα. Δεν ήθελε να δουλεύει μ’ άλλους μαζί, για να μην τον βλέπουν να προσεύχεται. Και την νύκτα την περνούσε προσευχόμενος σε κάποιο εξωκκλήσι ή αν γύριζε σπίτι έμενε μόνος του. Είχε μεγάλη αγάπη για την ησυχία και φλογερό πόθο για την προσευχή. Όταν προσευχόταν η καρδιά του θερμαινόταν τόσο πολύ, που ξεχνούσε τον εαυτό του. Είχε τη δύναμη να παραμένει γονατιστός και με τα χέρια υψωμένα για δύο μέρες.

Ιδιαίτερα είχε επιδοθεί στη λεγόμενη «κατανυχτική» προσευχή. Η κατανυχτική αυτή προσευχή, όπως την ονόμαζαν στο Γκέλβερι, δεν ήταν τίποτ’ άλλο από την προσευχή των νηπτικών. Γονάτιζε μπροστά σε μια εικόνα ή στο ύπαιθρο και άφηνε την ψυχή του να ξεχειλίζει μπροστά στο Θεό. Σκεφτόταν τις αμαρτίες του και έχυνε άφθονα δάκρυα, από τα οποία προσδοκούσε τη λύτρωση. Συχνά ανέβαινε στο βουνό κι έμενε εκεί προσευχόμενος ως το βράδυ. Κι όταν τελείωνε, ο ιδρώτας της αγωνίας του ήταν τόσος πολύς, ώστε όπως έλεγε ο γέροντας Ιερώνυμος, «αν έστυβες τη φανέλα του θα έβγαζε μια οκά νερό».

Στην εκκλησία που πήγαινε, κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας, δεν έμπαινε στο ιερό αλλά έστεκε πάντα στον πρόναο ή πίσω από κάποια κολώνα. Είχε το κεφάλι του ακουμπισμένο στο στήθος και προσευχόταν νοερά. Και πολλές φορές όταν ο ιερέας εκφωνούσε το «εξαιρέτως», απερχόταν αθόρυβα και εξαφανιζόταν. Όπως αποδείχτηκε αργότερα, πήγαινε σε κάποιο ξωκκλήσι για να συνεχίσει την προσευχή του ως το βράδυ.

Πολλοί που τον έβλεπαν να φεύγει πριν καλά καλά να τελειώσει η θεία λειτουργία παραξενεύονταν και αναρωτιούνταν που να πηγαίνει και τι να κάνει. Μια Κυριακή λοιπόν, μόλις έφυγε ο Μισαήλ από την εκκλησία, τον ακολούθησαν διακριτικά και από μακριά μερικές γυναίκες για να δούν που θα πάει. Εκείνος πήρε ένα μονοπάτι και σε λίγη ώρα έφθασε σ’ ένα ξωκκλήσι. Λίγο αργότερα έφθασαν εκεί και οι γυναίκες που τον ακολουθούσαν και στάθηκαν αθόρυβα απ’ έξω. Ο Μισαήλ που δεν τις είχε αντιληφθεί, άρχισε να προσεύχεται δυνατά με λυγμούς, δάκρυα και στεναγμούς αλαλήτους. Έλεγε διάφορες προσευχές, γνωστές και αυτοσχέδιες, οτιδήποτε που θα βοηθούσε να κατανυγεί η καρδιά του. Έτσι, με το Μισαήλ μέσα να προσεύχεται δυνατά και με δάκρυα και τις γυναίκες απ’ έξω να ακροώνται τη θεία του ενασχόληση, πέρασαν μερικές ώρες με θεία ανάταση και καρδιακή συντριβή.

Μόλις τέλειωσε ο Μισαήλ, βγήκε έξω. Κι όταν είδε τις γυναίκες, στενοχωρήθηκε πολύ, σχεδόν θύμωσε. Έφυγε χωρίς να τους μιλήσει. Εκείνες πάλι, μεταρσιωμένες απ’ τη θεία αυτή μυσταγωγία που έζησαν τόσες ώρες κοντά του, ζήλεψαν και είπαν μεταξύ τους :

- Μόνο το Μισαήλ ακούει ο Θεός ; Γιατί να μη δοκιμάσουμε κι εμείς να προσευχηθούμε όπως κι εκείνος ;

Και δόθηκαν στην προσπάθεια της προσευχής. Δεν είναι τόσο εύκολο όμως να ασχοληθείς με τη νηπτική προσευχή χωρίς να βρεθεί κάποιος να σε διδάξει. Το συνειδητοποίησαν γρήγορα αυτό κι άρχισαν να πλησιάζουν το Μισαήλ και να τον παρακαλούν να τις διδάξει την τέχνη της προσευχής. Εκείνος τις δίδασκε μεν, τους έλεγε τι πρέπει να κάνουν, αλλά δεν τους έδειχνε, δεν προσευχόταν μαζί τους. Και κείνες άρχισαν να προσεύχονται στο Θεό για να φωτίσει το Μισαήλ και να τους δείξει πρακτικά τα μυστικά της προσευχής.

Κι η απάντηση δεν άργησε να ’ρθει και μάλιστα θαυματουργικά. Σύντομα παρουσιάστηκε στο Μισαήλ ένας καλόγηρος και του είπε :

- Μισαήλ, πάρε τις γυναίκες που σε ακολούθησαν στο ξωκκλήσι κι όσους θέλεις και το βράδυ νάρθετε στο τάδε σπίτι που ’ναι κατάλληλο κι ευρύχωρο. Μόνο αδιάφορους και άσχετους ανθρώπους μην καλέσεις. Εκεί θα ’μαι κι εγώ και θα σας δείξω την κατανυκτική προσευχή.

Ο Μισαήλ αν και απόφευγε τους ανθρώπους και δεν ήθελε να προσεύχεται μαζί με άλλους, υπάκουσε. Κάλεσε τις γυναίκες και μερικούς άλλους, ανάμεσά τους και το γέροντα Ιερώνυμο, που τότε ήταν μικρό παιδί και το βράδυ βρέθηκαν όλοι μαζί στον προορισμένο τόπο. Ο καλόγερος άρχισε τότε να προσεύχεται με λυγμούς και δάκρυα πολλά, που έκαναν και όλους τους άλλους να κλαίνε. Έλεγε διάφορες προσευχές και λόγια κατανυκτικά, που έβγαιναν από την καρδιά του με πόθο και πίστη και φανέρωναν τη μεγάλη του αγάπη για το Θεό. Αυτό κράτησε όλη νύχτα κι επαναλήφθηκε για δεύτερη και τρίτη φορά. Προς το τέλος της τρίτης νύχτας, μόλις είχε τελειώσει την προσευχή του κι αφού συμβούλεψε το Μισαήλ να συνεχίσει εκείνος να διδάσκει τους χριστιανούς, χάθηκε μπροστά στα μάτια τους. Φαίνεται πως ήταν άγγελος του Θεού ή άγιος. Από τότε ο Μισαήλ άρχισε να διδάσκει την κατανυκτική προσευχή και τα βράδια μαζεύονταν όλοι σε διάφορα σπίτια και προσεύχονταν.

Ο Μισαήλ είχε μια θυγατέρα, που είχε μεγάλη κλίση στην πνευματική ζωή. Γνήσιο παιδί του πατέρα της, κληρονόμησε από κείνον όλες τις αρετές του και είχε ιδιαίτερη επίδοση στην κατανυκτική προσευχή. Αν και ήταν πολύ νέα στην ηλικία, άρχισαν σιγά σιγά να μαζεύονται κοντ’α τις διάφορες γυναίκες και κείνη τις δίδασκε, τις καθοδηγούσε κι έκαναν μαζί κατανυκτική προσευχή. Με τον καιρό, όταν η ομήγθρη μαζεύονταν σε κάποιο σπίτι να προσευχηθεί, χώριζε σε δύο ομάδες. Ο Μισαήλ με τους άνδρες προσεύχονταν σ’ ένα δωμάτιο κι η κόρη του με τις γυναίκες σ’ ένα άλλο. Ήταν η παρηγοριά όλων των γυναικών στο Γκέλβερι η κόρη του Μισαήλ, όπως εκείνος ήταν για τους άνδρες.

Όταν η κόρη του Μισαήλ έφθασε στην ηλικία των 18-20 ετών, αρρώστησε βαριά. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού και κυρίως οι γυναίκες άρχισαν να ανησυχούν. Αν πάθαινε κάτι, έχαναν τη μοναδική τους παρηγοριά. Τι να κάνουν ; Ρίχτηκαν στην προσευχή. Παρακαλούσαν μέρα – νύχτα το Θεό να την κάνει καλά, γιατί στις δύσκολες μέρες που περνούσαν, ήταν η μοναδική τους παρηγοριά, ο άνθρωπος που τις καθοδηγούσε, ο σύνδεσμός τους με το Θεό. Η κατάστασή της όμως όλο και χειροτέρευε.

Στην απόγνωσή τους όμως σκέφτηκαν να καταφύγουν στον πατέρα της, το Μισαήλ. Γνώριζαν τη δύναμη της προσευχής του και την παρρησία που είχε στο Θεό και τον παρακάλεσαν να προσευχηθεί για την κόρη του.

- Σε παρακαλούμε, του έλεγαν, προσευχήσου στο Θεό να την κάνει καλά. Δε σου λέμε να κάνεις ιδιαίτερη προσευχή επειδή είναι κόρη σου αλλά για μας, που αν τη στερηθούμε θα μείνουμε απαρηγόρητες. Έχουμε τόσα βάσανα και τόσες στεναχώριες, που αν χάσουμε τη μοναδική μας βοήθεια και το στήριγμά μας θα μας κυριεύσει η απελπισία.

Ο Μισαήλ στην αρχή δεν ήθελε να υποκύψει, για να μην θεωρηθεί ότι της είχε ιδιαίτερη αδυναμία επειδή ήταν κόρη του. Ο νους του ήταν δεμένος αποκλειστικά με το Θεό, όλους τους άλλους ανθρώπους τους είχε ίσους στην καρδιά του. Στις επίμονες παρακλήσεις των γυναικών όμως η καρδιά του κάμφθηκε. Έτσι, κατά τη συνήθειά του, ανέβηκε μια Πέμπτη πρωί, πριν ξημερώσει, στο βουνό.

Γονάτισε, σήκωσε τα χέρια του ψηλά και άρχισε την προσευχή. Πυρπολημένος από θείο έρωτα παρέμεινε «τη προσευχή και δεήσει», από «φυλακής πρωίας μέχρι νυκτός». Ανάμεσα στ’ άλλα κι ενώ ο ιδρώτας έτρεχε απ’ το πρόσωπό του, μίλησε στο Θεό για την κόρη του, όχι επειδή την πονούσε σαν πατέρας της, αλλ’ επειδή του είπαν ότι είναι στήριγμα και παρηγοριά στους χριστιανούς.

Ξαφνικά, εκεί που βρισκόταν αφοσιωμένος στην προσευχή, αποξενωμένος από τα εγκόσμια, κι η ψυχή του είχε αρπαγεί στα ουράνια, ακούει μέσα του μια λεπτή, θεία φωνή να του λέει :

- Δίνεις εγγύηση για την κόρη σου ;

- Όχι, Κύριε, δεν μπορώ να δώσω εγγύηση. Είμαι αμαρτωλός και γνωρίζω το τρεπτόν του ανθρώπου. Σήμερα η κόρη μου αγωνίζεται και εργάζεται στο θέλημά Σου. Αύριο όμως ; Πως μπορώ να εγγυηθώ ; Γενηθήτω το θέλημά Σου !

Η επίσκεψη αυτή που τον αξίωσε ο Θεός να δεχτεί, τον ηρέμησε. Πλημμύρισε ολόκληρος από μια ουράνια γαλήνη και συνέχισε τη θεία του ενασχόληση με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο. Και προς το τέλος της ημέρας κατέφθασε ένας αγγελιαφόρος να τον ειδοποιήσει πως η κόρη του αναπαύτηκε και ότι πρέπει να σπεύσει για τον ενταφιασμό της.

Προειδοποιημένος ο Μισαήλ, δέχτηκε το μήνυμα με ηρεμία και κάποια ανακούφιση. Είχε βαθιά πίστη στο Θεό και στην ανάσταση των νεκρών και δεν επέτρψε στον εαυτό του να κλάψει για τον πρόσκαιρο χωρισμό της κόρης του. Η χαρά του για τη σωτηρία της, που με θαυμαστό τρόπο του απεκάλυψε ο Θεός, ξεπέρασε και αυτήν ακόμα την λύπη του για τον θάνατό της. Και αφού έκανε μια προσευχή ευχαριστίας στο Θεό, ξεκίνησε μαζί με τον αγγελιαφόρο για το χωριό.

Αυτός ήταν ο Μισαήλ με λίγα λόγια, όσα κατά καιρούς μας διηγόταν γι’ αυτόν ο γέροντας Ιερώνυμος, που έτρεφε πολύ μεγάλη ευλάβεια για το πρόσωπό του. «Τέτοιους ανθρώπους δεν βρίσκεις σήμερα», έλεγε, «ήταν ένας άλλος αββάς Ισαάκ. Ήταν λιγομίλητος, ταπεινός, αγαπούσε την ησυχία και είχε βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς του,. Ποτέ δεν άφηνε άνθρωπον να τον επαινέσει. Κι αν τολμούσε κανείς να του πει κάποια καλή κουβέντα, ήταν ικανός ο Μισαήλ να μην του ξαναμιλήσει ποτέ».

2. Ο π. Ιωάννης

Σε μια από τις εκκλησίες του χωριού λειτουργούσε κάποιος παπάς, που τον έλεγαν Ιωάννη. Ήταν οικογενειάρχης. Τις καθημερινές πήγαινε στα χωράφια, τις Κυριακές και γιορτές λειτουργούσε στην εκκλησία. Ήταν πολύ απλός, ταπεινός, ατημέλητος. Αν τον έβλεπες στον δρόμο, δεν του ’δινες και πολλή σημασία. Αν όμως τον γνώριζες από κοντά, έβλεπες πως πρόκειται για άνθρωπο πνευματικό με σπάνια χαρίσματα. Κυρίως τον διέκρινε το χάρισμα της προσευχής. Φαίνεται πως στα μέρη της Ανατολής η προσευχή ήταν ένα λουλούδι που ευδοκιμούσε πάρα πολύ.

Γι’ αυτόν λοιπόν τον π. Ιωάννη ο γέροντας Ιερώνυμος μας διηγόταν πράγματα θαυμαστά, που μόνο στους παλιούς ασκητές με τη φλογερή πίστη μπορούσε να συναντήσει κανείς. Το χαρακτηριστικότερο γεγονός, που σημάδεψε την παρουσία του στο Γκέλβερι, ήταν το εξής:

Όταν λειτουργούσε, πάντα σχεδόν δάκρυζε, αναστέναζε και πολλές φορές δεν μπορούσε να συγκρατήσει τους λυγμούς. Τόση πίστη είχε και τόσο έντονα ζούσε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας! Όταν όμως έφθανε στην ώρα του καθαγιασμού των τιμίων δώρων, η συγκίνηση του κορυφωνόταν. Οι ψαλτάδες τέλειωναν το «Σε υμνούμεν …», που το έψελναν όσο πιο μακρόσυρτα μπορούσαν, και μέσα απ’ το ιερό ακούγονταν ακόμα οι προσευχές και οι αναστεναγμοί του ιερέα. Ξανάρχισαν το «Σε υμνούμεν …», το έλεγαν ξανά. Συχνά έπρεπε να το επαναλάβουν πέντε-έξι φορές μέχρι να τελειώσει ο π. Ιωάννης και να εκφωνήσει το «Εξαιρέτως…». Όταν η καθυστέρηση αυτή για την εκφώνηση του «Εξαιρέτως…» επαναλήφθηκε μερικές Κυριακές, οι ψαλτάδες άρχισαν να ’ρχονται σε αμηχανία. Δεν ήξεραν τι να κάνουν. Δεν μπορούσαν να πουν και τίποτε άλλο, π.χ. πολυέλαιο, γιατί το αιδέσιμο της στιγμής δεν το επέτρεπε. Δεν τολμούσαν όμως και να κάνουν την παρατήρηση στον ιερέα, γιατί τον σέβονταν πολύ. Μια μέρα λοιπόν λένε στους επιτρόπους το πρόβλημά τους.

- Ο ιερέας αργεί πολύ να τελειώσει την ευχή κατά την ώρα του καθαγιασμού των τιμίων δώρων και ‘μείς ερχόμαστε σε αμηχανία. Ψάλλουμε και ξαναψάλλουμε το «Σε υμνούμεν …» αλλά έτσι, νομίζουμε, γίνεται χασμωδία. Δεν του λέτε να συντομεύσει όσο γίνεται ;

Οι επίτροποι διαβίβασαν την παράκληση των ψαλτών στον ιερέα. Εκείνος τους απάντησε :

- Πώς μπορώ να τελειώσω νωρίτερα; Αυτό δεν εξαρτάται από μένα. Μόλις αρχίσω να διαβάζω την ευχή, η αγία τράπεζα κυκλώνεται από θείο πύρ, που φθάνει τα 2-3 μέτρα ύψος. Κι εγώ δεν μπορώ να πλησιάσω. Πέφτω καταγής και προσεύχομαι, ως ότου ευδοκήσει ο Θεός ν’ αποσυρθεί το θείο αυτό πύρ ή πολλές φορές να χωριστεί στα δύο και τότε εισέρχομαι και συνεχίζω την ευχή «και ποίησον τον άρτον τούτον …» κλπ.

Οι ψαλτάδες όταν τα’ άκουσαν αυτά, θαύμασαν την αγιότητα του ιερέα τους. Και δεν τόλμησαν να τον ξαναενοχλήσουν. Συνέχισαν έτσι να ψάλλουν, όσο πιο αργά μπορούσαν, το «Σε υμνούμεν …». Και το επαναλάμβαναν όσες φορές χρειαζόταν για να τελειώσει εκείνος την ευχή, προσπαθώντας να νοιώσουν κάποια συντριβή από τα τελούμενα στο ιερό.

Ο π. Ιωάννης, αν και ήταν απλός, επιβλήθηκε με την αγιότητά του. Στην εκκλησία του άρχισαν να συρρέουν πλήθη πιστών. Πολλές φορές έρχονταν χριστιανοί από άλλα γειτονικά χωριά για να παρακολουθήσουν την λειτουργία του. Υπήρχαν περιπτώσεις που μαζεύονταν στην εκκλησία του περισσότεροι από χίλιους χριστιανοί! Όλοι κατανύγονταν πολύ και έκλαιγαν. Όταν τέλειωνε η θεία λειτουργία, δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο να δει κανείς το δάπεδο της εκκλησίας υγρό από τα δάκρυά τους.
-----------------------------------------------------------
Για να προσεγγίσουμε κάπως περισσότερο και να εισχωρήσουμε βαθύτερα στο πνευματικό κλίμα που επικρατούσε στο Γκέλβερι, άς αφήσουμε τον ίδιο τον γέροντα Ιερώνυμο να μας διηγηθεί για τους ανθρώπους της εποχής του :

«Οι άνθρωποι στην πατρίδα μου είχαν πολύ ζήλο στα θεία. Ήταν αγνοί και πολύ ευλαβείς. Είχαν φόβο και μεγάλη αγάπη για το Θεό. Στις αγρυπνίες, το πάτωμα γέμιζε δάκρυα. Τα παιδιά είχαμε ευσέβεια, αγάπη και υπακοή στους γονείς και σεβασμό στους ξένους. Στο σχολείο οι δάσκαλοι πρώτα μας μάθαιναν την ευσέβεια και την αγάπη στο Θεό και στην πατρίδα κι έπειτα στα γράμματα. Οι θρησκευτικές γιορτές μας είχαν μεγαλοπρέπεια. Κι όλοι παρακαλούσαμε πότε θα ’ρθουν. Εγώ τα αγαπούσα όλα αυτά, είχα μεγάλο ζήλο, ιδιαίτερα προς τα θεία, από μικρό παιδί. Όταν ήρθαμε στη Ελλάδα, μετά την ανταλλαγή, σκανδαλιστήκαμε πολύ. Είχαμε την εντύπωση ότι στη χώρα αυτή δεν κατοικούν ούτε καν χριστιανοί. Οι άνθρωποι βλασφημούσαν, τραγουδούσαν κοσμικά τραγούδια, ντύνονταν άσεμνα, δε νήστευαν και δεν εκκλησιάζονταν. Αμάν, είπαμε, που ήρθαμε; Αν ήταν δυνατό να παίρναμε αμέσως το καράβι και να γυρίζαμε πίσω, στην Ανατολή. Εκεί τα χωριά μας ήταν σαν μοναστήρια. Όλοι νήστευαν, προσεύχονταν κι έτρεχαν στις εκκλησίες. Οι νέοι στα χωράφια και οι νέες στο σπίτι κάνοντας τις δουλειές τους σιγόψελναν διαφόρους ψαλμούς, αντί να τραγουδούν άσεμνα τραγούδια όπως εδώ. Ούτε κι έβλεπες γυναίκες με ακάλυπτη κεφαλή και κοντά μανίκια. Εδώ όμως όλα είναι διαφορετικά. Κι όσο περνάει ο καιρός τόσο βαδίζουμε στο χειρότερο.»

12 Οκτωβρίου 2008 : Άγιος Κοσμάς Αμαρουσίου, εργασίες

2008-10-12T17:39:00.002+03:00

Τά έργα προχωρούν και μια θαυμάσια εκκλησία ξεπροβάλλει

12 Οκτωβρίου : Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

2008-10-12T16:36:00.003+03:00

CΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΗ & CΥΝΟΔΙΚΗ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟCΙΟΥ CΥΜΕΩΝ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ

8 Οκτωβρίου : Αγία Πελαγία

2008-10-08T12:03:00.000+03:00

Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΒΟΙΩΤΙΑΣ (ΜΟΝΗ ΠΕΛΑΓΙΑΣ)

7 Οκτωβρίου : Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος

2008-10-07T09:07:00.002+03:00

Ο Ναός του Σεργίου και Βάκχου, Κωνσταντινούπολη

Οι φωτογραφίες από το
http://www2.e-yliko.gr/htmls/Fyyl/Istoria/fiiconbyzna3.aspx

6 Οκτωβρίου : Άγιος Θωμάς

2008-10-06T08:29:00.005+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Μαρούσι, 210-6198460
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Αθήνα, Γουδί, 210-7771533
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Αθήνα, Κυψέλη, 210-8655230
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Κορωπί, Βόκα
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Κορωπί, Κούπι
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Κοιμητηριακός, Πετρούπολη, Κηπούπολη
- Ι.Ν. Αγίου Θωμά, Σπάτα, Τζότι

http://www.agiosthomas.gr/

5 Οκτωβρίου : Σαν σήμερα το 1840 ...

2008-10-05T21:18:00.000+03:00

... στο παλιό κοιμητήριο της Ι.Μ. Βατοπεδίου,
βρέθηκε ευωδιάζον λείψανο.

Στον άγνωστο μοναχό δόθηκε το ονομα Ευδόκιμος,
όπου και αναγνωρίστηκε και τιμάται ως άγιος κάθε 5 Οκτωβρίου,
ημέρα της ανακομιδής του λειψάνου του.

Από το βιβλίο του Χρήστου Τσολακίδη.

5 Οκτωβρίου : Η ΟΣΙΑ ΜΕΘΟΔΙΑ της Κιμώλου

2008-10-05T08:56:00.002+03:00

Γεννήθηκε στο νησί Κίμωλος στις 10 Νοεμβρίου 1865, από γονείς ευσεβείς.
Ό πατέρας της ονομαζόταν Ιάκωβος Σάρδης και ή μητέρα της Μαρία.
Είχαν τρεις γιους και πέντε θυγατέρες, από τις όποιες ή δεύτερη ήταν ή Ειρήνη ή μετέπειτα Μεθοδία.
Ή Άγια από μικρή είχε κλίση προς τα θεία και πάντα σύχναζε στην Εκκλησία.
Όταν ήλθε σε κατάλληλη ηλικία, για να μη λυπήσει τους γονείς της, παντρεύτηκε έναν ναυτικό στο επάγγελμα.
Αν και παντρεμένη, ό ζήλος της προς την εκκλησία παρέμεινε αμείωτος.
Κάποτε όμως ό άντρας της, σε κάποιο του ταξίδι, ναυάγησε κοντά στη Μικρά Ασία και δεν ξαναγύρισε στην Κίμωλο.
Τότε ή Ειρήνη έγινε μοναχή στο ναό της Παναγίας της "'Οδηγήτριας" στην Κίμωλο, από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σύρου Μεθόδιο μετονομασθείσα αντί Ειρήνης Μεθοδία.
Ή χαρά της ήταν μεγάλη και ακολούθησε τα ευαγγελικά προστάγματα του Κυρίου με όλη της την ψυχή.
Οι ασκητικοί της αγώνες ήταν μεγάλοι και αποτελούσε ζωντανό παράδειγμα για όλους.
Ή φήμη της μεγάλης της αρετής διαδόθηκε παντού και πλήθος γυναικών πήγαιναν να τη συναντήσουν, προκειμένου να βρουν πνευματικό καταφύγιο και λιμάνι από τις τρικυμίες της ζωής.
Ό λόγος της Άγιας ήταν δροσιά και ίαμα στις ταλαιπωρημένες ψυχές.
Επίσης ή Μεθοδία, εκτός των άλλων χαρισμάτων, αξιώθηκε από τον Θεό και το χάρισμα να κάνει θαύματα.
Έτσι άγια αφού έζησε σ' όλη της τη ζωή, απεβίωσε ειρηνικά την Κυριακή 5 'Οκτωβρίου 1908 σε ηλικία 43 ετών.

Το παραπάνω κείμενο από το
http://www.zoiforos.gr/files/agioi/oktovrios/05_10.htm

4 Οκτωβρίου : Άγιος Ιερόθεος Αθηνών

2008-10-04T08:28:00.003+03:00

- Ι.Μ. Αγίου Ιεροθέου, Μέγαρα Αττικής, 22960-26599

- Ι.Ν. Αγίου Ιεροθέου, Περιστέρι, Κυκλάμινων 2, 210-5719200

3 Οκτωβρίου : Άγιος Διονύσιος Αρεοπαγίτης

2008-10-03T13:45:00.000+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, λιμάνι Πειραιά

- Ι.Ν. Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πολιούχου Αθηνών

- Ι.Ν. ΑΓ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΟΥ ΠΑΤΡΩΝ

3 Οκτωβρίου : Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ στην Ελλάδα

2008-10-03T12:08:00.008+03:00

(η εικόνα από το www.imml.gr)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ της Ι.Μ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
29 Σεπτεμβρίου 2008

Θέμα: «Υποδοχή λειψάνου Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ»

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση οι Ιερές Μητροπόλεις Αττικής και Μεσογαίας και Λαυρεωτικής υποδέχονται την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου το ιερό λείψανο του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, το οποίο αποτελεί το μεγαλύτερο κειμήλιο της Ρωσικής εκκλησιαστικής παράδοσης.

Το ιερό λείψανο, που αποστέλλει φιλάδελφα η Ρωσική Εκκλησία στον λαό της Ελλάδας, θα συνοδεύσουν 40μελής Ρωσική αποστολή με επικεφαλής τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο Νίζνι Νόβγκοροντ και Αρζαμάς κ. Γεώργιο. Το αίτημα για την αποστολή του ιερού λειψάνου διατυπώθηκε προς τη Ρωσική Εκκλησία τον Μάρτιο του 2007 από τη Ρωσόφωνη Κοινότητα της Μητροπόλεως και διαβιβάστηκε στον Πατριάρχη Μόσχας τον Ιούλιο του ιδίου έτους.

Η επίσημη υποδοχη των τιμίων λειψάνων και της Ρωσικής αποστολής θα λάβει χώρα, την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, στις 6 μ.μ., στη διασταύρωση της Λεωφόρου Μαραθώνος και Ελευθερίου Βενιζέλου στην Παλλήνη, παρουσία Μητροπολιτών της Ελλαδικής Εκκλησίας, εκπροσώπων αυτοκεφάλων Εκκλησιών, των ιερέων της Ανατολικής Αττικής, κλιμακίου Υπουργών της Ελληνικής Κυβερνήσεως, πρέσβεων, τοπικών αρχών και πλήθους πιστών, στη συνέχεια δε θα σχηματισθεί πομπή προς τον Ιερό Ναό τού Αγίου Τρύφωνος Παλλήνης, όπου θα αναπεμφθεί δέηση και δοξολογία.

Την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, θα τελεσθεί πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, στον Ιερό Ναό Αγ. Τρύφωνος Παλλήνης, προεξάρχοντος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, με τη συμμετοχή αρχιερέων από όλα τα διαμερίσματα της Ελλάδος, παρόντων και εκπροσώπων της Ελληνικής Κυβερνήσεως, της Ρωσικής πρεσβείας και του διπλωματικού σώματος. Η Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί στη Σλαβονική και Ελληνική με τη συμμετοχή της Ρωσικής χορωδίας του Ιδρύματος του Αγίου Σεραφείμ και ενός Βυζαντινού χορού.

Ο Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ, που η Ρωσική Εκκλησία δεν αποχωρίσθηκε ποτέ ως τώρα, ούτε τον άφησε «να ταξιδέψει» μακριά από τη γη που τόσο αγάπησε ζώντας στα δάση και αγαπώντας τους ανθρώπους, θα τεθεί σε προσκύνημα στον Ιερό Ναό Αγ. Τρύφωνος Παλλήνης ως την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου.

Την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, στις 6 μ.μ., το τίμιο λείψανο θα μεταφερθεί στον Ιερό Ναό Παναγίας Σουμελά Αχαρνών, όπου θα παραμείνει μέχρι την Κυριακή 2 Νοεμβρίου, οπότε και 20μελής αποστολή υπό τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Νίζνι Νόβγκοροντ και Αρζαμάς κ. Γεώργιο θα το παραλάβει για να το μεταφέρει πίσω στη Ρωσία.

«Χριστός ανέστη, χαρά μου!» ήταν ο χαιρετισμός του αγίου, ένα μήνυμα ειρήνης, χαράς και αγάπης.

Για περισσότερες πληροφορίες (Πρόγραμμα & Συναξάρι Αγίου): www.imml.gr
Επικοινωνία: τηλ.: 210-6632687 & 210-6632276, εσ. 110 & 111
e-mail: imml@imml.gr

-------------------------------------------------

O 89.5 FM μετέδωσε : Η υποδοχή του Ιερού Λείψανου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ θα γίνει την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου, στις 6 το απόγευμα, στη διασταύρωση της Λεωφόρου Μαραθώνος και Ελευθερίου Βενιζέλου, στην Παλλήνη. (τηλ.Ναού: 210-66.65.493)
Ακολούθως, το ιερό λείψανο θα μεταφερθεί στον Ιερό Ναό του Αγίου Τρύφωνος Παλλήνης, όπου στις 6.30 το απόγευμα, θα ψαλεί Δοξολογία. Από τις 9 το βράδυ, θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία.
Την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου, στις 6 το απόγευμα, το Ιερό Λείψανο του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ, θα μεταφερθεί στο Ιερό παρεκκλήσιο Παναγίας Σουμελά, Αχαρναί (τηλ. Παρεκκλησίου: 210-2445825).

-----------------------------------------------------------

Απο το βιβλίο "Γνώσις και Βίωμα της Ορθοδόξου Πίστεως"

2 Οκτωβρίου : Άγιος Κυπριανός και Ιουστίνη

2008-10-02T08:34:00.004+03:00

- Ι.Π. Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, Κηπούπολη Περιστερίου, 210-5015729

- Ι.Π. Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης της Ανδρώας Κοινοβιακής Ιεράς Μονής «Παναγία η Πάντων Χαρά», Ζευγολατιού –Καλεντζίου Κορινθίας, 27410-58223

- Ο Ι.Ν. του Αγίου Κυπριανού, Τιμοθέου και Σεραφείμ του Αναστασιαδείου Ιδρύματος, στο Ηράκλειο Αττικής, 210-2712147.

1 Οκτωβρίου : Σαν Σήμερα το 1846 ...

2008-10-01T20:51:00.002+03:00

... στη Σηλυβρία της Θράκης γεννήθηκε ο

Η φωτογραφία από το www.egolpio.com

1 Οκτωβρίου : Παναγία Γοργοϋπήκοος

2008-10-01T08:47:00.006+03:00

Από το www.mountathos.gr

www.rel.gr

29 Σεπτεμβρίου : Άγιος Κυριακός

2008-09-29T21:39:00.000+03:00

- Κοιμητηριακός Ι.Ν. Αγίου Κυριακού, Ελληνικό, 210-9617370

Οι Περιπέτειες ενός Προσκυνητού

2008-09-29T20:42:00.003+03:00

26 Σεπτεμβρίου : Μετάστασις του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου

2008-09-26T21:19:00.001+03:00

- I.M. Πάτμου

- Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Πλάκα
- Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Γέρακας, Κεραίες
- Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Περιστέρι, 210-5712589
- Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Φυλή, κοιμητηριακός

25 Σεπτεμβρίου : Άγιος Σέργιος του Ραντονέζ

2008-09-25T08:24:00.005+03:00

... Έπειτα ύψωσε τα χέρια σε προσευχή
και σ' αυτή τη στάση
παρέδωσε την αγνή ψυχή του στο Θεό.
Ήταν 25 Σεπτεμβρίου του 1392.
Μιά απερίγραπτη ευωδία γέμισε το κελλί,
ενώ το πρόσωπό του έλαμπε από ουράνια μακαριώτητα.
Φαινόταν πολύ ήρεμος,
σαν βυθισμένος σε βαθύ ύπνο...

Από το βιβλίο της Ι.Μ. ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ

Η φωτογραφία της Αγίας Τριάδας του Ραντονέζ
από το www.eikastikon.gr/afieromata/rublev.html

24 Σεπτεμβρίου : Άγιος Σιλουανός (+1938)

2008-09-24T22:03:00.000+03:00

Αυτό το βιβλίο συνέβαλε να αναγνωριστεί ο Άγιος.

Κράτα το νού σου στον Άδη και μην απελπίζεσαι !

24 Σεπτεμβρίου : Παναγία Μυρτιδιώτισσα

2008-09-24T09:25:00.007+03:00

- Ιερά Μονή Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης Κυθήρων
- Ι.Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Άλιμος, Κυθηρίων, 210-9958357
- Ι.Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Μαρούσι, Ανάβρυτα, 210-8023451
- Ι.Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Άνω Ηλιούπολη, Αρχιμήδους 51, 210-9911982
- Ι.Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Π. Φάληρο, 210-9839874
- Ι.Ν. Παναγίας Μυρτιδιωτίσσης, Ν. Φάληρο, 210-4173334

24 Σεπτεμβρίου : Αγία Θέκλα

2008-09-24T09:22:00.002+03:00

- Ι.Ν. Αγίας Θέκλας, Αγία Παρασκευή, Σταυρός

- Μοναστήρι Αγίας Θέκλας (Μααλούλα,Συρία)

23 Σεπτεμβρίου : Σύλληψις Τιμίου Προδρόμου

2008-09-23T09:51:00.001+03:00

- Ιερά Κοινοβιακή Μονή Καστρίτσης

- Ι.Μ. Τιμίου Προδρόμου Πύργου Τριφυλλίας, 27630-41230

22 Σεπτεμβρίου : Άγιος Φωκάς ο Κηπουρός

2008-09-22T11:26:00.002+03:00

Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός, καταγόταν από τη Σινώπη.
Όλα του τα υπάρχοντα ήταν ένας μικρός κήπος πού τον καλλιεργούσε και τον περιποιόταν πολύ.
Το εισόδημα του από τον κήπο ήταν μικρό, επειδή ήταν ολιγαρκής ότι του περίσσευε το μοίραζε στους φτωχούς.
Μελετούσε συνέχεια τα ιερά βιβλία και έλεγε: ότι και η ψυχή μας είναι κήπος και χρειάζεται περιποίηση για να μην φυτρώσουν αγκάθια και τριβόλια.
Ενώ πουλούσε τα λαχανικά και τα φρούτα έλεγε συγχρόνως και τα λόγια τού μεγάλου πνευματικού κέρδους.
Πολλές φορές κέρδιζε και τους άπιστους με τα λόγια πού άκουγαν. Καταγγέλθηκε γι' αυτό συνελήφθη , βασανίστηκε και στο τέλος αποκεφαλίστηκε.

Το κείμενο από το http://www.synaxarion.gr/

22 Σεπτεμβρίου : Ανάμηση του θαύματος των μήλων της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου

2008-09-22T09:55:00.002+03:00

- Ι.Π. Αγίας Ειρήνης της Χρυσοβαλάντου του Ι.Ν. Αγίου Χριστοφόρου, Νίκαια, 210-4955832

21 Σεπτεμβρίου : Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

2008-09-21T21:10:00.001+03:00

Ευχή εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον Δημητρίου Μητροπολίτου Ροστώφ

Υπεραγία Θεοτόκε Παρθένε,
σκέπε με και διαφύλαττε τον δούλον σου από πάντός κακού ψυχής τε και σώματος,
και από παντός εχθρού ορατού τε και αοράτου.
Χαίρε Κεχαριτωμένη Μαρία ο Κύριος μετά σού.
Ευλογημένη σύ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου,
ότι Σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών.
Χαίρε και ευφραίνου, Θεοτόκε Παρθένε,
και πρέσβευε υπέρ του δούλου σου.
Κυρία και Δέσποινα των Αγγέλων και Μήτηρ των χριστιανών,
βοήθησόν μοι τω δούλω σου.
Ω Μαρία παναμώμητε, χαίρε νύμφη ανύμφευτε·
χαίρε η χαρά των θλιβομένων και η παραμυθία των λυπουμένων.
Χαίρε η τροφή των πεινώντων και ο λιμήν των χειμαζομένων·
χαίρε των αγίων αγιωτέρα και πάσης κτίσεως τιμιωτέρα·
χαίρε του Πατρός αγίασμα, του Υιού το σκήνωμα, και του Αγίου Πνεύματος το επισκίασμα.
Χαίρε του πάντων βασιλέως Χριστού του Θεού ημών το τερπνόν παλάτιον·
χαίρε η μήτηρ των ορφανών και η βακτηρία των τυφλών·
χαίρε το καύχημα των χριστιανών
και των προσκαλουμένων σε ο έτοιμος βοηθός.

Παναγία Δέσποινά μου, φύλαξόν με υπό την σκέπην σου·
ότι εις τα παναχράντους χείρας σου παρατίθημι το πνεύμα μου.
Γενού βοηθός και σκέπη της ψυχής μου εν τη φοβερά ημέρα της κρίσεως,
και πρέσβευε υπέρ εμού του αναξίου,
ίνα εισέλθω καθαρός και αγνός εις τον Παράδεισον.
Μη απορρίψης με, Κυρία μου, τον δούλον σου·
αλλά βοήθησόν μοι, και δός μοι το συμφέρον της αιτήσεως.
Λύτρωσαί με από παντός κινδύνου, επιβουλής, ανάγκης και ασθενείας,
και δώρησαί μοι πρό του τέλους μετάνοιαν·
ίνα σωζόμενος τη μεσιτεία και βοηθεία σου,
εν μεν τω παρόντι βίω διαφυλάττομαι από παντός εχθρού ορατού και αοράτου,
πορευόμενος θεαρέστως εν τοις θελήμασι του αγαπητού σου Υιού και Θεού ημών,
εν δε τη φοβερά ημέρα της κρίσεως λυτρωθώ από της αιωνίου και φοβεράς κολάσεως.

20 Σεπτεμβρίου : Άγιος Ευστάθιος και Θεοπίστη

2008-09-20T12:53:00.001+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Ευσταθίου, Νεάπολη, Ν. Ιωνία, 210-2794282

17 Σεπτεμβρίου : Αγία Σοφία, Πίστις, Ελπίς, Αγάπη

2008-09-17T14:23:00.003+03:00

- Ι. Ν. ΑΓ. ΣΟΦΙΑΣ ΠΑΤΡΩΝ [Αγ. Σοφίας και Μαιζώνος]

- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Άνω Λιόσια, Ζωφριά
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Αθήνα, Μακρυγιάννη
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Νοσοκομείο Παίδων, Γουδί
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Νοσοκομείο Γεννηματά
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Ανθούσα
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Ασπρόπυργος, Κυρίλλο
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Νέο Ψυχικό, 210-6776868
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Πειραιάς, Μανιάτικα, 210-4913331
- Ι.Ν. Αγίας Σοφίας, Ταύρος, 210-3463785

16 Σεπτεμβρίου : Αγία Ευφημία

2008-09-16T14:17:00.001+03:00

- Ι.Ν. Αγίας Ευφημίας, Νέα Χαλκηδόνα, 210-2511058

Άγιο Φώς

2008-09-15T23:57:00.001+03:00

Μικρό αφιέρωμα στο Άγιο Φως (με νέες προσθήκες)

15 Σεπτεμβρίου : Αγίου Βησσαρίωνος

2008-09-15T15:20:00.000+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Βησσαρίωνος Καλαμπάκας

14 Σεπτεμβρίου : Ύψωση Τιμίου Σταυρού

2008-09-14T21:24:00.000+03:00

- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Κυψέλη, 210-8218110
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Αιγάλεω, 210-5981802
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Αχαρνές
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Γλυκά Νερά, Σταυρός 210-6613800
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Κηφισιά, Πανόραμα
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Παιανία, Αγία Σωτήρα
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Παπάγου-Χολαργός, 210-6515952
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Πειραιάς, Πασαλιμάνι, 210-4118043
- Ι.Ν. Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Περιστέρι, Άσπρα Χώματα, 210-5722850
- Τίμιος Σταυρός, Κορυδαλλός, Φυλακές
- Τίμιος Σταυρός, Νίκαια-Κερατσίνι, 210-4902722

13 Σεπτεμβρίου : Άγιος Αριστείδης

2008-09-13T13:42:00.001+03:00

- Οι Άγιοι Ισίδωροι στο Λυκαβηττό, όπου υπάρχει και το σπήλαιο του Αγίου.
- Άγιος Αριστείδης στη Σαντορίνη

11 Σεπτεμβρίου : Η Αγία Θεοδώρα της Βάστας

2008-09-11T09:18:00.001+03:00

- Το γνωστό εκκλησάκι με τα δένδρα στην στέγη του,
κοντά στο χωριό Ίσαρη, στην Πελοπόννησο, κοντά στη Μεγαλόπολη.

10 Σεπτεμβρίου : παπα-Τύχων

2008-09-10T21:35:00.002+03:00

...
Ή πρώτη λοιπόν φορά ήταν στις 10 Σεπτεμβρίου 1971, βράδυ, μετά το μεσονύκτιο. Ενώ έλεγα την ευχή, βλέπω ξαφνικά τον Γέροντα να μπαίνη στο κελλί! Πετάχτηκα και του έπιασα τα πόδια και τα φιλούσα με ευλάβεια. Δεν κατάλαβα όμως πώς ξεγαντζώθηκε από τα χέρια μου και, καθώς έφευγε, τον είδα να μπαίνη στο Ναό, και εξαφανίστηκε. Φυσικά, τα χάνει κανείς εκείνη την ώρα, όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα. Ούτε και μπορεί να τα εξήγηση αυτά με την λογική, γι' αυτό και λέγονται θαύματα. Άναψα αμέσως το κερί, γιατί μόνο το κανδήλι είχα αναμμένο, όταν συνέβη αυτό, για να σημειώσω στο ημερολόγιο την ήμερα αυτή πού μου είχε παρουσιασθή ό Γέροντας, για να το θυμάμαι. "Όταν είδα ότι ήταν ή ήμερα πού είχε κοιμηθή ό Γέροντας (10η Σεπτεμβρίου), πολύ λυπήθηκα και ελέγχθηκα, πού μου πέρασε τελείως απαρατήρητη εκείνη η ήμερα. Πιστεύω να με συγχώρησε ο καλός Πατέρας, γιατί εκείνη την ήμερα, από το φώτισμα το ηλιοβασίλεμα, είχα επισκέπτες στο Καλύβι και είχα κουραστή και ζαλιστή και ξεχάστηκα τελείως. Αλλιώς, κάτι θα έκανα για να βοηθηθώ ο ίδιος και να δώσω λίγη χαρά στον Γέροντα με ολονύκτια προσευχή
....
http://www.aegeantimes.gr/pigizois/pnevm_logoi/papa_tyxon.htm

9 Σεπτεμβρίου : Ιωακείμ και Άννης

2008-09-09T12:04:00.002+03:00

Πανηγυρίζει την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου,
το Ιερό Παρεκκλήσιο των Αγίων Ιωακείμ και Άννης,
του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Αμφιάλης Κερατσινίου.
(τηλ. Ναού: 210-43.21.868)

8 Σεπτεμβρίου : Γενέθλιον Θεοτόκου

2008-09-08T14:48:00.000+03:00

- Ι.Μ. Παναγίας της Αντινίτσας, Φθιώτιδα, 22310-96720

- Παναγία Παλατιανή Ιλίου

- Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ρώμβης, Ευαγγελιστρίας 10, Σύνταγμα

- Ι.Ν. Αγίου Αποστόλου Θωμά, Αμαρουσίου

- Ι.Ορφανοτροφειακός Ν. Παναγίας Γρηγορούσης-Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μοναστηρακίου

- Ι.Μ. Παναγία Χρυσοπηγής, Πολυδένδρι Αττικής

- Ι.Μ. Παναγίας Θεοσκεπάστου, Σοχού Λαγκαδά

- Ι.Μ. Παναγίας Φοινικιωτίσσης, Χρυσούπολη Περιστερίου

- Ι.Ν. Γεννήσεως Θεοτόκου, Γραμμένης Δράμας

- Ι.Ν. Παναγίας Ελεούσης Αγίας Βαρβάρας Αττικής

- Ι.Ν. Γενεθλίου της Θεοτόκου (Παντανάσσης), που βρίσκεται εντός του Πενταγώνου, στην περιοχή του Παπάγου

- Γυναικείο Ησυχαστήριο Παναγίας Βρυούλων, Πλατείας Αμερικής

- I.M. Πελαγίας

- Ι.Μ. Γεννήσεως Θεοτόκου, Θρακομακεδόνες

- Ι.Μ. Γεννήσεως Θεοτόκου, Ροδόπολη, 210-6210697

- Ι.Μ. Παναγίας Ζιδανίου, Μικρόβαλτο Κοζάνης, 24640-51210 ==>

- I.M. Παναγίας Κορώνης, ==>

- Ι.Μ. Θεοτόκου Καλλίπετρας

- Ι.Μ. Δαμάστας, Λαμία, 22310-81304

- Ι.Μ. Τατάρνης, Ευρυτανία

- I.M. Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου, Ζούρβας ΄Υδρας

- Ι.Μ. Γενέσιον της Θεοτόκου, Κυπαρισσίας

- Γενέσιον της Θεοτόκου, Διόνυσος, Ραπεντώσα

- Γέννηση Θεοτόκου, Διόνυσος, Αναγέννηση

- Γέννηση Θεοτόκου, Νίκαια, 210-4912028

- Η Νεραντζιώτισσα, Μαρούσι, 210-8028784

- Παναγία Ελεούσα, Καλλιθέα, 210-9595938

- Ι.Ν. Γεννήσεως Θεοτόκου Πλατέος, Πλατύ Ημαθίας

- Ι.Ν. Γεννεσίου της Θεοτόκου Μηλέας, Δήμου Εξαπλατάνου, Νομού Πέλλας

8 Σεπτεμβρίου : Μνημόσυνο Δανιήλ Κατουνακιώτη

2008-09-08T09:10:00.000+03:00

Εκοιμήθη το 1929.

7 Σεπτεμβρίου : Οσία Κασσιανή η Υμνογράφος

2008-09-07T20:27:00.001+03:00

- Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου, Παναγίας Κάσου, όπου βρίσκεται και η λάρνακα της οσίας

Τροπάριο της Κασσιανής

Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή,
την σην αισθομένη θεότητα, μυροφόρου αναλαβούσα τάξιν,
οδυρομένη, μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει.
Οίμοι! λέγουσα, ότι νυξ μοι υπάρχει, οίστρος ακολασίας,
ζοφώδης τε και ασέληνος, έρως της αμαρτίας.
Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει.
Καταφιλήσω τους αχράντους σου πόδας,
αποσμήξω τούτους δε πάλιν, τοις της κεφαλής μου βοστρύχοις
ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν,
κρότον τοις ωσίν ηχηθείσα, τω φόβω εκρύβη.
Αμαρτιών μου τα πλήθη, και κριμάτων σου αβύσσους,
τις εξιχνιάσει, ψυχοσώστα Σωτήρ μου;
Μη με την σην δούλην παρίδης, ο αμέτρητον έχων το έλεος.

7 Σεπτεμβρίου : Ο Άγιος Σώζων

2008-09-07T16:45:00.004+03:00

- Ι.Ν. Αγίου Σώστη και Μεταμόρφωσης Σωτήρος, Αθήνα, Συγγρού, 210-9335460

- Ι.Ν. Αγίου Σώζοντος, Μαγούλα

- Ι.Ν. Αγίου Σώζοντος, Βουλιαγμένη

- Ι.Ν. Αγίου Σώζοντος - Αγίου Παντελεήμονος - Ζωοδόχου Πηγής, Ασπρόπυργος, Ρουπάκι

- Ι.Ν. Αγίου Σώζοντος, Πέρδικα, Αίγινα

6 Σεπτεμβρίου : Ανάμνηση των εγκαινίων της Ι.Μ. Αγίου Συμεών

2008-09-06T11:32:00.003+03:00

- Ι.Μ. Αγίου συμεών του Νέου Θεολόγου, Κάλαμος

4 Σεπτεμβρίου : Όσιος Άνθιμος εν Αστυπαλαία

2008-09-04T14:38:00.003+03:00

- Ι.Μ. Υπεραγίας Θεοτόκου Πορταϊτισσας, Αστυπάλαια

- Ι.Μ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΘΙΜΟΥ & ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΛΕΠΕΔΩΝ

4 Σεπτεμβρίου : Προφήτης Μωϋσής

2008-09-04T11:33:00.002+03:00

- Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης και Προφήτου Μωυσέως στο Σιναϊτικό Κέντρο στην Τραγάνα Φθιώτιδας, 135 χλμ Εθνικής Αθηνών Λαμίας

3 Σεπτεμβρίου : Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Νεκταρίου

2008-09-03T09:14:00.006+03:00

- Ι.Π. Αγίου Νεκταρίου της Στέγης Γερόντων Αγίας Παρασκευής Αττικής

- Ι.Π. Αγίου Νεκταρίου Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως

- Ι.Μ. Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης

- Ι.Μ. Αγίου Νεκταρίου Γλυφάδας

- Ι.Ν. Αγίου Κων/νου και Ελένης, 22920-24312,
στο χωριό Αγ Κωνσταντίνος, στην Καμάριζα, Λαύριο,
όπου είναι εφημέριος ο π. Νεκτάριος Βιτάλης.

3 Σεπτεμβρίου : Άγιος Πολύδωρος ο Κύπριος

2008-09-03T09:11:00.005+03:00

- Ι.Ν. Αγίας Αικατερίνης Πλάκας, 210-3228974

2 Σεπτεμβρίου : Άγιος Μάμας

2008-09-02T09:02:00.006+03:00

Κάντε search στο google με "Άγιος Μάμας"
και θα βρείτε εξωκκλήσια
στην Αμοργό, στη Νάξο, στην Κύπρο,
στην Κρήτη, στη Χίο, στην Ύδρα ...

Επίσης
http://www.pigizois.net/kiprioi_agioi/mamas.htm
http://www.antibaro.gr/religion/agios_mamas.php
http://www.aphrodisia.com.gr/Manager/getContent.asp?id=23
http://www.xfe.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=196
http://www.hydra.gr/trekking/more/agios-mamas-klimaki/

και ένα blog με το όνομα του Αγίου !!!
http://agiosmamas.blogspot.com/

1 Σεπτεμβρίου : Όσιος Μελέτιος

2008-09-01T09:41:00.002+03:00

- Ι.Μ. Οσίου Μελετίου Κιθαιρώνα, πλησίον Οινόης -->